تاثیر روش نوین خشک کردن لایه نازک زعفران بر ترکیبات موثره و مقایسه با روش‌های مرسوم

Abstract

هدف از این پژوهش بررسی استفاده از ماده جاذب رطوبت سلیکاژل بر خشک­کردن زعفران و تاثیر ویژگی­های هوای ورودی به خشک­کن بر شاخص­های کیفی (رنگ، عطر و طعم) زعفران بود. اثرات تیمارهای سرعت هوای ورودی به خشک­کن (2/0، 4/0و 6/0 متر بر ثانیه) و دمای هوای ورودی به خشک­کن (30، 40 و 50 درجه سانتی­گراد)، پس از عبور از لایه ماده جاذب رطوبت، بر کیفیت زعفران بررسی شدند. مقادیر پیکروکروسین، سافرانال و کروسین زعفران خشک شده با این روش با دو روش خشک­کردن متداول زعفران یعنی روش­های اسپانیایی و سایه­خشک (سنتی) مقایسه شدند. نتایج نشان داد هوای ورودی به خشک­کن با دمای °C 30 و سرعت 6/0 متر بر ثانیه، باعث حفظ بیشترین مقادیر سافرانال (2/51) و پیکروکروسین (7/99) در زعفران شد. بیشترین مقدار کروسین (7/235) نیز در دمای °C 50 و سرعت 2/0 متر بر ثانیه اندازه گرفته شد. با توجه به تأثیر یکسان سرعت­های هوای 2/0 ، 4/0 و 6/0 متر بر ثانیه بر کیفیت محصول، سرعت 2/0 متر بر ثانیه به دلیل کاهش مصرف انرژی مناسب­ تشخیص داده شد. استفاده از دمای پایین (º C30) در خشک کردن، محصولی با کیفیت از نظر عطر و طعم ایجاد کرد. برای تولید کروسین (رنگ) بیشتر، نیاز به دمای بالا است. برای این منظور ضرورت دارد در انتهای خشک­کردن زعفران دمای بالاتر (º C50) اعمال گردد. کیفیت زعفران در روش استفاده از ماده جاذب رطوبت مشابه روش سنتی خشک کردن زعفران و نسبت به روش اسپانیایی بالاتر بود