تأثیر کاربرد سولفات روی، اسید هیومیک و اسید فولویک غنی شده با اسیدهای آمینه بر رشد و عملکرد کمی و کیفی زعفران

Abstract

در این مطالعه اسیدهیومیک (عدم کاربرد اسید هیومیک، کاربرد اسید هیومیک و کاربرد اسید هیومیک غنی شده با اسیدهای آمینه)، اسید فولویک (عدم کاربرد اسید فولویک، کاربرد اسید فولویک و اسید فولویک غنی شده با اسیدهای آمینه) و سولفات روی (عدم کاربرد سولفات روی، کاربرد سولفات روی به مقدار 3  و 6 کیلوگرم در هکتار) بر رشد، تولید گل و خصوصیات کیفی اسانس زعفران  بررسی شد. این آزمایش در دو سال به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزارع دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملکان اجرا شد. بر اساس نتایج، تعداد گل‌ها با تیمار اسید هیومیک غنی شده با اسیدهای آمینه 16 درصد در مقایسه با شاهد افزایش یافت. همچنین وزن کلاله نیز با همین تیمار تا 2/20 درصد افزایش پیدا کرد. سطح برگ نیز در اثر کاربرد اسید فولویک غنی شده با اسیدهای آمینه 8/28 درصد افزایش یافت. از لحاظ محتوای کلروفیل، تیمارهای غنی شده با اسیدهای آمینه محتوای کلروفیل را تا 63 درصد افزایش دادند. درصد کروسین و سافرانال نیز به ترتیب تا 8/15 درصد و 9/29 درصد تحت تاثیر کاربرد اسید هیومیک و فولویک غنی شده با اسیدهای آمینه در مقایسه با شاهد بهبود یافتند. این نتایج نشان می‌دهد که ترکیب تیمارهای اسید هیومیک و فولویک غنی شده با اسیدهای آمینه و سولفات روی می‌تواند به طور مؤثری بر صفات رشدی و کیفی زعفران، به ویژه تعداد گل و وزن کلاله، تأثیرگذار باشد