Malayca “aslanlar şehri” anlamına gelen Singapur, Malay Yarımadası’nın güney ucunda bulunan altmış dört ıssız adacıktan oluşan oldukça küçük bir şehir devletidir. Singapur, bağımsızlığını 1965 yılında kazanmasına rağmen eğitim, sosyal devlet ve ekonomik güç bakımından dünyanın en müreffeh ülkelerinden biri olarak öne çıkmaktadır. Singapur farklı etnik kimlik ve dinî inançlara sahip topluluklara ev sahipliği yapmaktadır ve bu topluluklar arasında devlet kontrolünde bir uyum sağlamayı başarmıştır. 2020 verilerine göre Singapur nüfusunun %20'sini herhangi bir dine inanmayanlar oluştururken, %31’ini Budistler, %19’unu Hıristiyanlar, %16’sını Müslümanlar, %8’ini Taoistler, %5’ini Hindular ve yaklaşık %1’ini de diğer dinlere mensup kişiler oluşturmaktadır. Bu çalışmada etnik kimlik ve dinî inançlar coğrafyası olan Singapur’da dinsel harmoninin nasıl sağlandığı, dinî inançların toplumda nasıl temsil edildiği ve Müslümanların mevcut durumu gibi hususlar ele alınmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın hem dindarlar arası ilişkilere hem dinler tarihi ve sosyoloji gibi alanlara katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Ülkemizde Singapur özelinde bazı çalışmalar bulunsa da bu araştırmalar genellikle Singapur’un tarihsel süreçteki devlet ilişkileri, ekonomi ve eğitim alanındaki başarıları veya ülkedeki Müslümanların durumu gibi hususlara yoğunlaşmaktadır. Elinizdeki çalışmada tarihsel ve sosyolojik yaklaşımlar ile nitel araştırma yöntemleri kullanılmaktadır. Singapur’daki dinî çeşitliliğin tarihsel gelişimi, dinî inançların toplumdaki etkisi ve farklı inançların Singapur özelindeki sosyal ve kültürel boyutları betimleyici bir analizle incelenmektedir
