Gürcistan’ın dini tarihi, antik yerel inançlardan başlayıp güçlü bir Hıristiyan kimliğinin kurulmasına kadar uzanan derin bir dönüşüm geçirmiştir. Hıristiyanlık öncesi Gürcü inançları, çoktanrıcılık ve doğal güçlerin tapılması gibi paganist temeller üzerine şekillenmiştir. Bu inançlar, sadece Gürcü topluluklarını çevreleriyle bağlamakla kalmamış, aynı zamanda toplumun sosyal yapıları ve komşuları ile olan ilişkileri üzerinde de belirleyici bir rol oynamıştır. Ancak, Hıristiyanlığın 4. yüzyıldan itibaren bölgeye gelmesi, Gürcü toplumunun dini ve kültürel dokusunda önemli bir değişimin ortaya çıkmasına olanak sağlamıştır. Gürcistan coğrafyasına Hıristiyanlık ilk olarak miladi 1. Yüzyılda, bölgede ikamet eden Yahudiler tarafından getirilmişse de Gürcü toplumunun Hıristiyanlığa meyli Azize Nino zamanında vuku bulmuştur. Kapadokya kökenli bir kadın olan Azize Nino’nun 4. yüzyılda Gürcistan’a gelişi, Hıristiyanlık inancının Gürcüler arasında yayılmasında kilit bir rol oynamıştır. Azize Nino’nun etkisi sadece dini alanda değil, aynı zamanda dönemin sosyo-politik yapısında da derin izler bırakmış ve Hıristiyan bir devletin temellerinin atılmasında önemli bir rol oynamıştır. Bu makale, Hıristiyanlık öncesi Gürcü dini inançları, Gürcistan’a gelen ilk Hıristiyan misyonerlerin rolü, Azize Nino’nun faaliyetleri, Gürcü Kilisesi’nin 5. yüzyıldaki bağımsızlık kazanma süreci ve günümüz Gürcü Kilisesi’nin yapısı ve rolü üzerinde bir inceleme yapmayı amaçlamaktadır. Bu tarihi dönüm noktalarını inceleyerek, kilisenin Gürcistan’ın ulusal bilincinin oluşumundaki rolünü daha iyi anlayacak ve Gürcistan’ın manevi mirasının nasıl ulusal kimliğin inşasında temel bir faktör haline geldiğini göreceğiz
