Józef Domański – rotmistrz kawalerii narodowej 1863 r., adwokat

Abstract

This contribution is devoted to Józef Domański, an officer of insurgent cavalry (rittmaster) in 1863 and 1864. After graduating from the county school in Siedlce in 1861, he moved to the First Gymnasium in Nowolipki, Warsaw. Then, he went on to study in the capital at the Faculty of Law and Administration of the Warsaw Main School. The January Uprising found him while he was there. As a volunteer cavalryman, he found himself in the unit commanded by Colonel Józef Jankowski „Szydłowski“. He operated over a wide area, moving with his cavalry from the outskirts of Warsaw to the voivodeships of Podlasie, Sandomierz and Lublin. He fought in thirty battles and skirmishes that were mostly victorious. Wanting to avoid repressions of 1864-1867 that followed the Uprising, he spent some time in exile in France. There, he undertook legal studies, which he continued in the Warsaw Main School in 1868. After graduation in 1869, he obtained his MA in law and administration. He was a public servant at the Government Justice Commission, worked as an assessor in the Correctional Court in Siedlce, then as a consistory attorney, and a sworn advocate in Warsaw. This city became his own until his death. It is worth looking slightly more critically at the fact that the dates of his death and burial have not been established in the research to date and the available literature on the subject.Niniejsze opracowanie poświęcone jest Józefowi Domańskiemu, rotmistrzowi kawalerii powstańczej 1863 i 1864 r. Po ukończeniu szkoły powiatowej w Siedlcach w 1861 r., przeniósł się do I Gimnazjum Gubernialnego na Nowolipkach w Warszawie. Następnie podjął studia w stolicy na Wydziale Prawa i Administracji Szkoły Głównej w Warszawie. Tutaj zastał go wybuch powstania styczniowego. Jako ochotnik kawalerzysta znalazł się w oddziale dowodzonym przez pułkownika Józefa Jankowskiego, „Szydłowskiego”. Działał na rozległym terenie, przenosząc się ze swoją jazdą od przedmieść Warszawy aż po województwo podlaskie, sandomierskie i lubelskie. Uczestniczył w ponad trzydziestu bitwach i potyczkach, w większości zwycięskich. Chcąc uniknąć represji popowstaniowych, w latach 1864-1867 przebywał na emigracji we Francji. Tam też podjął studia prawnicze, które po powrocie do Warszawy w 1868 r. kontynuował w Szkole Głównej. Po ich ukończeniu w 1869 r., uzyskał tytuł magistra prawa i administracji. Pracował jako urzędnik w Komisji Rządowej Sprawiedliwości, jako asesor w Sądzie Poprawczym w Siedlcach, a później jako Obrońca Konsystorski i adwokat przysięgły w Warszawie. Z miastem tym związał się aż do końca życia. Należałoby nieco bardziej krytycznie spojrzeć na brak informacji, że w dotychczasowych badaniach i dostępnej literaturze przedmiotu nie ustalono daty jego śmierci i pochówku