Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Abstract
The article is a theological analysis of the autobiographical writings of the mystic Blessed Marcelina Darowska (1827-1911). It tries to justify the thesis that her mysticism can be called Trinitarian. In the first part he conducts a linguistic analysis – he examines the terms relating to the entire Holy Trinity, as well as those relating to the Persons of the Father, the Son and the Holy Spirit. In the second stage, it focuses on the theological content of the mystical experience of Darowska. It takes into account the dynamics of man’s relationship with the individual Persons of the Trinity. It shows the meaning of human life, which consists in being included – through the “spousal” relationship with Christ – in the Trinitarian life. It is a process related to man’s internal cooperation with God’s grace. Additional help on this path are Trinitarian revelations – sometimes given to man. The article shows the connections between the mysticism of Blessed Marcelina and, among others, Dominican, Rhineland, Ignatian, and Carmelite mysticism, as well as the main trends of 19th-century piety. The article points out that the originality of the Trinitarian mysticism of Blessed Marcelina Darowska lies in the strong emphasis on moral rebirth – individual and social – in all nations of the world. The study used a research method containing the following elements: linguistic analysis and theological explanation; the entire study is based on personalistic hermeneutics.Artykuł jest teologiczną analizą pism autobiograficznych mistyczki bł. Marceliny Darowskiej (1827–1911). Autor usiłuje uzasadnić tezę, że jej mistykę można nazwać trynitarną. W pierwszej części przeprowadza analizę językową – bada określenia dotyczące całej Trójcy Świętej, a także te odnoszące się do osoby Ojca, Syna i Ducha Świętego. Na drugim etapie skupia uwagę na teologicznej treści mistycznego doświadczenia Darowskiej. Bierze pod uwagę dynamikę relacji człowieka z poszczególnymi osobami Trójcy. Ukazuje sens życia człowieka, który polega na włączeniu się – poprzez relację „oblubieńczą” z Chrystusem – w życie trynitarne. Jest to proces, związany z wewnętrzną współpracą człowieka z Bożą łaską. Dodatkową pomocą na tej drodze są trynitarne objawienia, udzielane niekiedy człowiekowi. Autor pokazuje powiązania mistyki bł. Marceliny m.in. z mistyką dominikańską, nadreńską, ignacjańską, karmelitańską, a także z głównymi nurtami pobożności XIX wieku. Wskazuje, że oryginalność trynitarnej mistyki bł. Marceliny Darowskiej polega na silnym akcencie na odrodzenie moralne, indywidualne oraz społeczne, we wszystkich narodach świata. W opracowaniu została wykorzystana metoda badawcza zawierająca takie elementy, jak: analiza językowa, wyjaśnienie teologiczne. Całość opracowania oparta jest na hermeneutyce personalistycznej
