Artykuł przedstawia kulturę współczesnej prawosławnej myśli religijnej. Stanowi ona jeden z przejawów życia prawosławia. Jej konstrukcja, czynniki ją kształtujące, techniki poznania przedmiotu refleksji, mają swój wyraz w jej metodologii. Gdy do tego dodamy metodologię opisu relacji zwrotnych Bóg, człowiek, świat, definiowanych przez prawosławie, sposób ich kształtowania,ich zapisu, a przede wszystkim cel, wtedy otrzymujemy delikatną w uchwyceniu teandryczną tożsamość dyskusji o Bogu, człowieku i świecie. Cechujący ją ekskluzywizm metodologiczny tworzy intelektualne mosty pozwalające obserwować prawosławiu poszczególne jego wycinki życia w sposób otwarty, jednocześnie nakreśla ramy nowych interpretacji i dyskusji wewnątrz niego samego
