Polityczne zbliżenie niemiecko-sowieckie w latach 1939–1941. Co wiedziała strona polska o relacjach Trzeciej Rzeszy i ZSRR? Wybrane problemy w świetle zachowanych dokumentów

Abstract

After the end of World War I, German and Soviet politicians and military officers took the position that Poland, which had lost its independence in the late 18th century because of three partitions and regained independence in 1918, was a seasonal, transitional state, as evidenced by the statements of some figures from both Germany and the USSR. In the interwar period, mutual relations varied. From far-reaching distance and sometimes hostility in the 1920s to establishing economic and even military contacts. After Adolf Hitler came to power in January 1933, the situation became much more acute. Two ideologies faced each other: Nazi (also called fascist) and communist. The first of nationalist provenance, attacked political and racial opponents. The second, referring to socialism and internationalism, essentially fought class enemies.Po zakończeniu I wojny światowej politycy i wojskowi niemieccy oraz sowieccy stali na stanowisku, że Polska, która w końcu XVIII w. straciła niepodległość w wyniku trzech rozbiorów, a odzyskała niepodległość w 1918 r., jest państwem sezonowym, przejściowym, o czym świadczą wypowiedzi niektórych osobistości tak ze strony Niemiec, jak i ZSRR. W okresie międzywojennym wzajemne relacje różnie się układały. Od daleko posuniętego dystansu, a niekiedy wrogości w latach 20. do podejmowania kontaktów gospodarczych, a nawet wojskowych. Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy w styczniu 1933 r. sytuacja znacznie się zaostrzyła. Naprzeciw siebie stanęły dwie ideologie: nazistowska (nazywana też faszystowską) i komunistyczna. Pierwsza o proweniencji nacjonalistycznej – uderzyła w przeciwników politycznych i rasowych. Druga zaś odwołująca się do socjalizmu i internacjonalizmu zasadniczo zwalczała wrogów klasowych