GÖÇ VE KÜLTÜREL ETKİLEŞİM = MIGRATION and CULTURAL INTERACTION / Editörler:
Mehmet Mehdi İlhan
Orhan Albayrak -- ISBN 9786058154186 -- 2019 -- İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Yayınları No: 28 -- Gözden Geçirenler:
Kasım Çelik
Seda Çakmakoğlu --Miladi Beşinci asırdan itibaren Hun, Avar ve Bulgar Türklerinin göç veya istila
ettikleri Dobruca’ya zaman içinde Peçenek, Uz (Oğuz) ve Kıpçak-Kumanların da
yerleştiklerini biliyoruz. İstanbul’un 13. asırda IV. Haçlı ordusunun hakimiyeti altına
girmesi üzerine Bizans’ın Balkanlar’da nüfuzu azalmış ve akabinde Dobruca
bağımsızlığını kazanmıştır. Ancak bu sıralarda Moğol baskısından kaçıp Bizans
İmparatorluğuna iltica eden 20,000 kadar Selçuklu Türklerini de Bizans İmparatoru II.
‘İzzeddin Keykavus’un liderliğinde Anadolu’dan Dobruca bölgesine gönderip yerleştirir.
II. İzzeddin Keykavus Dobruca’ya yerleştirdikten sonra o sırada İznik civarında bulunan
Sarı Saltık’ı da Dobruca’ya davet etmiş ve o da Selçuklu Türkleri ile Dobruca’ya
gelmiştir. Anadolu’dan buraya göç eden Türklerin Babadağ ve Mangalya olmak üzere iki veya
üç kasaba ve otuz ila kırk civarında oba kurdukları sanılmaktadır. Sarı Saltık Baba
tarafından başlatılan bu göç Otman Baba, Akyazılı Sultan, Seyid Ali Sultan, Ali Baba,
Topuz Baba ve Musa Baba gibi dervişler tarafından sürdürülmüş ve bu dervişlerin
Hristiyanlara hoşgörülü yaklaşımları bölgenin zaman içinde İslamlaşmasında ve
Türkleşmesinde etkili olmuştur. Bu bildiride Sarı Saltık ve Türklerin Dobruca bölgesine
göçü ve yerleşmeleri, Hristiyanlar ile kaynaşmaları ve kültür varlıkları üzerinde
durulacaktır
