İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi ve İlim Yayma Vakfı Lisansüstü Öğrenci Kongresi 1-- İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Yayınları, No: 92, ISBN: 978-625-7558-38-9, Editörler:Şengül Bayrak, HAYTA Abdullah TOK, ARALIK / İSTANBUL, 2024.Tanzimat Dönemi; 3 Kasım 1839 senesinde Gülhane Hatt-ı Hümayunu’nun ilanından 1876
senesine kadar olan dönemin adıdır. 1839 senesinden Mustafa Reşit Paşa’nın öncülüğünde
başlayan Tanzimat Dönemi, 1876 senesinde Mithat Paşa’nın öncülüğünde gerçekleştirilen
anayasal rejime geçişle sona ermiştir. Terim olarak Tanzimat, Türk idarî, siyasî, sosyal ve iktisadî
hayatında bütüncül bir yeniden yapılanmayı ve değişmeyi ifade etmektedir. Ahmet Cevdet Paşa,
XIX. asrın Osmanlı Devleti’nin idarî, siyasî, kültürel ve ilmî hayatında etkili olmuş önemli bir
devlet adamı olmakla birlikte ilmî veçhesiyle de ön planda olan bir şahsiyettir. Yaşadığı dönemin
önemli ilim adamlarından birisi olan Ahmet Cevdet Paşa, hukukçu, mütefekkir, eğitimci, tarihçi,
sosyolog ve edip nitelikleri ile muasırlarının arasında parlayan bir kişiliğe sahiptir. Bu çalışmanın
amacı Tanzimat’ın etkisi ile modern toplum oluşum sürecinde Ahmet Cevdet Paşa’yı ve torunu
Rahibe Zübeyde İsmet Hanım’ı incelemektir. Bununla birlikte bu çalışma, Tanzimat Dönemi’nin
geleneksel aile yapısına sahip Ahmet Cevdet Paşa’nın torununun rahibeye dönüşmesindeki etkisini
de gösterecektir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden doküman inceleme şeklinde yapılmıştır.
Osmanlı askerî saha başta olmak üzere birçok alanda gerilemiş, bu sebeple ilerleme kaydettiği
düşünülen Batı’yı örnek almak istemiştir. Bu örnek alma durumu sadece askerî sahada kalmamış,
Tanzimat ile açılan Batılı misyoner okullara, batıya öykünen devlet ricâli başta olmak üzere batıcı
münevverler evlatlarını göndermiştir. Bu okullara gönderilen Osmanlı’nın öz evlatları
mankurtlaştırılmış, Batı’nın Hristiyanlaştırma ve uydusu olma görevlerinde çalıştırılmış ve böylece
bu örnek alma durumu kültür emperyalizmine dönüşmüştür. Bu kültür emperyalizminin bir sonucu
olarak Ahmet Cevdet Paşa’nın torunu din değiştirerek Rahibe olmuştur.
Zübeyde İsmet Hanım’ın bu değişimi, eğitim sisteminin önemini göstermektedir; kişi, her ne kadar
kendi dinine, kültürüne ve ailesine sahip çıkarsa çıksın içinde bulunduğu devletin ve toplumun
eğitim sistemi, neslinin kaderini belirleyecektir. Eğitim sisteminin haricinde bir diğer dikkat çeken
husus ise sevgidir; Zübeyde İsmet Hanım Dame de Sion’da hocalarını seviyor, hocaları da onu
seviyordur. Bu bağ, Zübeyde İsmet Hanım’ın Batı’nın kültür emperyalizmine kapılmasını
sağlamıştır.The Tanzimat Era, spanning from the promulgation of the Edict of Gülhane on November 3, 1839,
to 1876, marked a period of significant transformation within the Ottoman Empire. Initiated by
Mustafa Reşit Pasha, the Tanzimat reforms aimed at a comprehensive modernization of the
empire's administrative, political, social, and economic systems. The era culminated in the adoption
of a constitutional monarchy in 1876 under the leadership of Mithat Pasha. Ahmet Cevdet Pasha, a
prominent statesman and intellectual of the 19th century, played a pivotal role in shaping the
Ottoman Empire during this period. His contributions extended to various fields, including
administration, politics, culture, and science. As a leading intellectual of his time, Ahmet Cevdet
Pasha made significant contributions to various fields, including law, philosophy, education,
history, sociology, and literature. This study examines the lives of Ahmet Cevdet Pasha and his
granddaughter, Sister Zübeyde İsmet, within the framework of the Tanzimat reforms, a period of
profound social and political change in the Ottoman Empire. The research delves into the complex
factors that influenced Zübeyde İsmet's decision to become a Catholic nun, despite her upbringing
in a traditional Ottoman family. By employing a qualitative research design, this study offers
insights into the interplay between personal experiences and broader historical forces in shaping
individual lives. The Ottoman Empire, experiencing decline in various fields, particularly in the
military, sought to emulate the perceived progress of the West. This imitation extended beyond the
military sphere, as the Tanzimat reforms led to the establishment of Western missionary schools
and the sending of Ottoman elites, including statesmen, to the West for education. These Ottoman
students, exposed to Western values and institutions, underwent a process of acculturation,
adopting aspects of Western culture. The case of Zübeyde İsmet Hanım, the granddaughter of
Ahmet Cevdet Pasha and a convert to Christianity, highlights the significant role of education in
shaping individual identities. Her decision to become a nun suggests that even individuals deeply
rooted in their own cultural and religious traditions can be influenced by the educational systems
and societal values of the countries in which they are educated. Beyond the influence of education,
the significance of personal relationships should also be considered. Zübeyde İsmet Hanım's strong
bonds with her teachers at the Dame de Sion school played a crucial role in her embrace of
Western culture
