Batıda “Avicenna” olarak isimlendirilen İbn Sînâ, İslam Felsefesi’nde sistem kuran
filozoflardan olması bakımından önemli bir konuma sahiptir. Kendi dönemine kadar oluşan felsefî
birikimi yeniden değerlendirmeye tâbi tutarak zengin bir külliyat halinde toplaması ve felsefeyi
sistematize etmesi sebebiyle kendisine “eş-şeyhü’r-reîs” unvanı verilmiştir. Biz bu çalışmamızda,
Grek felsefesinden etkilenen, fakat, bu felsefeyi İslam’ın kurucu kaynakları ve temsil edici
metinlerine uygun bir şekilde dönüştüren İbn Sînâ’nın, felsefî sistemi içerisinde ontoloji ve
epistemoloji anlayışına uygun şekilde teori haline getirdiği nefs teorisini ele alacağız. Ardından,
filozofun bu teorisini oluşturan temel kavramları modern psikoloji açısından değerlendirmeye tâbi
tutacağız. Modern psikolojinin temel ilkelerini belirttikten sonra, bu ilkelerin klasik dönem
ontoloji ve epistemoloji tasavvuruyla şekillenen aksiyolojik ilkelerle uyumunu da gözden
geçireceğiz.Ibn Sina, known in the West as “Avicenna,” holds a significant position in Islamic
Philosophy as one of its major systematizing thinkers. He reevaluated the philosophical heritage
accumulated up to his time and compiled it into a rich corpus, organizing philosophy into a
coherent system. For this reason, he was given the title “al-Shaykh al-Ra'īs”. In this study, we will
examine Ibn Sina’s theory of the nafs, which he developed in accordance with his ontological and
epistemological views. Although he was influenced by Greek philosophy, Ibn Sina transformed it
in a manner consistent with the foundational sources and representative texts of Islam. Following
this, we will evaluate the fundamental concepts that constitute his theory of the soul in light of
modern psychology. After outlining the basic principles of modern psychology, we will also assess
their compatibility with the axiological principles shaped by classical ontological and
epistemological conceptions
