Prawo właściwe dla formy Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2004 r., I CK 39/03

Abstract

This article analyzes the decision of the Supreme Court of January 8, 2004 (I CK 39/03) regarding the law applicable to the form of a legal act. The case concerned a contract for the sale of shares in real estate located in Poland, concluded in South Africa. The Supreme Court ruled that the contract was valid because it met the requirements for the form of a notarial deed provided for by the law of the Republic of South Africa. The author of the annotation critically assesses the position of the Supreme Court, pointing to doubts related to the legalization of a foreign document and the admissibility of completing the form of a notarial deed before a foreign notary.Artykuł analizuje postanowienie Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2004 r. (I CK 39/03) dotyczące prawa właściwego dla formy czynności prawnej. Sprawa dotyczyła umowy sprzedaży udziałów w nieruchomości położonej w Polsce, zawartej w Republice Południowej Afryki. Sąd Najwyższy uznał, że umowa jest ważna, gdyż spełnia wymagania formy aktu notarialnego przewidziane prawem RPA. Autor glosy krytycznie ocenia stanowisko Sądu Najwyższego, wskazując na wątpliwości związane z legalizacją zagranicznego dokumentu oraz dopuszczalnością dopełnienia formy aktu notarialnego przed zagranicznym notariuszem