Europejskość i polskość jako kategoria wspólnotowych wartości transmisji dziedzictwa kulturowego jednoczącej się Europy

Abstract

The main thesis of the article can be succinctly summarized as follows: the foundation for transmitting the cultural heritage of the uniting states of Europe consists of the communal values, referred to on a continental scale as "Europeanity" and, with regard to the characteristics of our nation, as "Polishness." This thesis implies an answer to the following questions: 1. What is meant by “Europeanity” and “Polishness,” what communal values do they comprise, and why do these values form an essential common ground for uniting nations? 2. What educational messages can be derived from this understanding of Europeanity and Polishness? These questions appear significant in light of both ongoing civilizational transformations and the educational challenges caused by the many tensions accompanying political transformation and globalization. Education, after all, should be treated as a process of integrating the heritage of the past in order to prepare for life in the times ahead—a process of co-creating the future in the name of the ideals embraced.Główną tezę artykułu można sprowadzić do lakonicznego stwierdzenia, że podstawę transmisji dziedzictwa kulturowego państw jednoczącej się Europy stanowią wspolnotowe wartości, w skali kontynentu nazywane europejskością, a w odniesieniu do cech naszego narodu — polskością. Tak sformułowana teza implikuje odpowiedź na następujące pytania: 1. Co się rozumie przez „europejskość” i „polskość”, jakie składają się na nie wspólnotowe wartości i dlaczego te wartości stanowią istotną płaszczyznę jednoczących się państw? 2. Jakie przesłania edukacyjne wynikają z tak pojmowanej europejskości i polskości? Pytania te wydają się istotne w aspekcie zarowno zachodzących przemian cywilizacyjnych, jak i wyzwań edukacyjnych spowodowanych wielorakimi napięciami towarzyszącymi transformacji ustrojowej i zjawiskom globalizacji. Edukację bowiem należy traktować jako proces wprowadzania w dorobek przeszłości pod kątem przygotowania do życia w nadchodzących czasach, jako proces współkreowania przyszłości w imię przyjmowanych ideałów