In 1947, discussion of the „problem of modern
religious art” was initiated in the monthly „Znak”.
Its participants: clergymen and secular intellectuals
– patrons, critics and art historians – as well as artists
themselves tried to diagnose the state of contemporary
works of religious art, i.e. art in the service
of worship. The record of several years of press discussion
shows the slow evolution of opinions, from
diagnosis of the crisis and belief in the need for the
rebirth of religious art to postulates of protection and
promotion of modern works of art created in sacred
interiors. The discussion is complemented by two
exhibitions of contemporary religious art: in 1961
in Kraków and in 1964 in Wrocław. The catalogues
and texts accompanying those events illustrate a slow
increase in awareness of the needs and achievements
in the field of contemporary religious art.W 1947 roku na łamach miesięcznika „Znak”
została zainicjowana dyskusja dotycząca „problemu
nowoczesnej sztuki religijnej”. Biorący w niej udział
duchowni i świeccy intelektualiści – mecenasi, krytycy
i historycy sztuki – a także sami artyści próbowali
dokonać diagnozy stanu współczesnych dzieł religijnych,
sztuki służącej kultowi.
Zapis kilkuletniej dyskusji prasowej pokazuje powolną
ewolucję opinii, od diagnozy kryzysu i przekonania
o konieczności odrodzenia sztuki religijnej
aż do postulatów ochrony i propagowania nowoczesnych
dzieł zrealizowanych we wnętrzach sakralnych.
Obrazu debaty dopełniają dwie wystawy współczesnej
sztuki religijnej – w 1961 roku w Krakowie
i w 1964 roku we Wrocławiu. Katalogi i teksty towarzyszące
tym imprezom ilustrują powolny wzrost
świadomości potrzeb i dorobku w dziedzinie współczesnej
sztuki religijnej
