Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
Abstract
The study aimed to assess and compare the potential effects of the use of plant protection products, based on their emissivity and toxicity, in winter wheat in different soil tillage systems. Material for the analyses consisted of data on the chemical protection of winter wheat in conventional tillage, reduced tillage and direct sowing, collected from 15 selected farms in the Wielkopolskie voivodeship, in the years 2015–2017. The study was carried out by the life cycle assessment (LCA) methodology. Amounts of environmental emissions of active substances were determined using the PestLCI 2.08 model. Based on estimated emissions, the values of the freshwater ecotoxicity potential (FETP) in chemical protection of winter wheat in three tillage systems were calculated using the USEtox 2.02 model. The study showed that in the analyzed soil tillage systems, the largest stream of environmental emission of active substances was constituted by the mass of active substances available for leaching and surface runoff, followed by emissions to air and the mass of substances permeating into groundwater. The highest value of FETP was noted in direct sowing (10365.7 CTUe·ha–1). A significantly lower value of this indicator was found in the conventional and reduced tillage (2512.4 CTUe·ha–1 and 2264.6 CTUe·ha–1, respectively).Celami badań były ocena i porównanie potencjalnych skutków stosowania środków ochrony roślin w pszenicy ozimej w różnych systemach uprawy roli na podstawie emisyjności tych środków do środowiska oraz ich toksyczności. Materiał do analiz stanowiły dane pozyskane z 15 wybranych gospodarstw rolnych w województwie wielkopolskim, dotyczące chemicznej ochrony pszenicy ozimej w uprawie orkowej, uproszczonej i siewie bezpośrednim, pochodzące z lat 2015–2017. Na potrzeby badań wykorzystano metodę oceny cyklu życia (LCA). Za pomocą modelu PestLCI 2.08 oszacowano emisję substancji czynnych do środowiska, a następnie z użyciem modelu USEtox 2.02 obliczono wartości wskaźników potencjalnej ekotoksyczności dla wody słodkiej (FETP) w chemicznej ochronie pszenicy w trzech systemach uprawy roli. Badania wykazały, że w analizowanych systemach uprawy roli największy strumień emisji substancji czynnych do środowiska stanowiły substancje dostępne do wymywania i spływu powierzchniowego, w dalszej kolejności były emisje do powietrza oraz wód gruntowych. Wartość FETP była największa w siewie bezpośrednim (10365,7 CTUe·ha–1). Istotnie mniejszą wartość tego wskaźnika stwierdzono w uprawie orkowej (2512,4 CTUe·ha–1) i uproszczonej (2264,6 CTUe·ha–1)
