Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
Abstract
Durum wheat has been subjected to intense cultivation due to its economic importance and it occupies second place after bread wheat in many regions. The experiment was organized in a randomized complete block design with four replications using thirteen newly improved durum wheat genotypes and one check cultivar as Dehdasht. Several traits including plant height, peduncle length, spike length, growth vigority, agronomic score, days to heading, days to physiological maturity, thousand kernel weight, test weight and grain yield were measured. Significant differences were observed for all the traits among durum wheat genotypes indicating considerable amount of variation. The estimates of the coefficient of variation were high for spike length and growth vigority. The number of days to heading ranged from 106.5 (G1 and G3) to 111.8 (G10) while G13 had the longest (146.0) and G2 (142.5) and G11 (142.3) had the shortest days to physiological maturity. The test weight ranged from 378.5 in G10 to 397.0 in G8, but the check cultivar indicated the highest thousand kernel weight (44.0 g). According to grain yield, G3 had the maximum yield (6720 kg ha-1) and G7 had the minimum yield (5047 kg ha-1). The high yielding genotypes had high values for growth vigority, spike length, peduncle length, agronomic score and thousand kernel weight. The information on the agro-morphological traits of the studied durum wheat genotypes will be helpful to plant breeders in constructing their breeding materials and implementing selection strategies.Pszenica twarda z uwagi na znaczenie gospodarcze została poddana intensywnym pracom hodowlanym i obecnie w wielu regionach świata zajmuje drugie miejsce po pszenicach chlebowych pod względem powierzchni uprawy. W eksperymencie polowym w układzie bloków losowanych w czterech powtórzeniach przetestowano 13 nowo wyhodowanych, ulepszonych genotypów pszenicy twardej i jedną odmianę uprawną Dehdasht. Zbadano następujące cechy: wysokość roślin, długość dokłosia, długość kłosa, wigor roślin, ogólną ocenę agronomiczną, liczbę dni do tworzenia kłosów, liczbę dni do osiągnięcia dojrzałości fizjologicznej, masę tysiąca ziaren i masę hektolitra oraz plon ziarna. W doświadczeniu zanotowano istotne różnice dla wszystkich badanych cech genotypów pszenic twardych wskazujące na znaczną ich zmienność. Wartości współczynnika zmienności były szczególnie duże w przypadku długości kłosa i wigoru wzrostu roślin. Liczba dni do kłoszenia wahała się od 106,5 (G1 i G3) do 111,8 (G10), podczas gdy genotyp G13 charakteryzował się największą (146,0), zaś G2 (142,5) i G11 (142.3) najmniejszą liczbą dni do osiągnięcia dojrzałości fizjologicznej. Masa hektolitra ziaren wynosiła od 378,5 do 397,0 w przypadku genotypu G10 i G8, a odmiana uprawna pszenicy twardej miała największą masę tysiąca ziaren (44,0 g). Jeśli chodzi o plon ziarna, genotyp G3 charakteryzował się największą wydajnością (6720 kg ha-1), G7 zaś plonował najniżej (5047 kg ha-1). Wysoko plonujące genotypy charakteryzowały się największym wigorem, największą długością kłosa i dokłosia, najwyższą ogólną oceną agronomiczną i największą masą tysiąca ziaren. Informacje na temat cech rolno- -morfologicznych badanych genotypów pszenicy twardej mogą być pomocne hodowcom roślin w konstruowaniu materiałów hodowlanych i wdrażaniu strategii ich wyboru
