research article

Wpływ nawożenia mineralnego na tempo wzrostu części nadziemnej słonecznika bulwiastego

Abstract

The research was based on the field experiment conducted in 2013–2015 at the Experimental Station of the University of Life Sciences, in Parczew (51°38'24"N, 22°54'02"E), on podzolic soil. The experiment was established using the split-split-plot method in three replications. The factors of the first order were three cultivars: ‘Albik’, ‘Rubik’ and ‘Violet de Rennes’. The second order factor was mineral fertilization (N0P0K0 – as standard object and P43, K124, N100, P43K124, N50P43K124, N100P43K124, N150P43K124), calculated as the elemental form of fertilizers. As the basic fertilization, bovine manure was used in the amount of 30 t·ha–1. The aim of the research was to develop the basis for managing the fertilization of Jerusalem artichoke, which will allow to obtain the maximum increase of aboveground part of this species. It was found that for the rate of plant growth, the most optimal fertilization was manure and mineral fertilization in the amount of 100 kg of N·ha–1 in the nitrate-ammonium form. The phosphorus-potassium fertilization, despite the use of manure, significantly reduced the growth of plants in comparison with the standard object.Badania oparto na doświadczeniu polowym przeprowadzonym w latach 2013–2015 w Stacji Doświadczalnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Parczewie (51°38'24"N; 22°54'02"E), na glebie płowej. Eksperyment założono metodą podwójnie rozszczepionych jednostek eksperymentalnych (split-split-plot) w trzech powtórzeniach. Czynnikami I rzędu były trzy odmiany: ‘Albik’, ‘Rubik’ i ‘Violet de Rennes’. Czynnik II rzędu stanowiło zaś nawożenie mineralne (N0P0K0 – jako obiekt standardowy oraz P43, K124, N100, P43K124, N50P43K124, N100P43K124, N150P43K124), w przeliczeniu na formę pierwiastkową nawozów. Jako podstawowe nawożenie stosowano obornik bydlęcy w ilości 30 t·ha–1. Celem badań było opracowanie podstaw do zarządzania nawożeniem słonecznika bulwiastego, które umożliwi uzyskanie maksymalnego przyrostu części nadziemnej tego gatunku. Stwierdzono, iż dla tempa wzrostu roślin najbardziej optymalne okazało się podstawowe nawożenie obornikiem oraz nawożenie mineralne w ilości 100 kg N·ha–1 w formie azotanowo-amonowej. Samo nawożenie fosforowo-potasowe, mimo stosowania obornika, istotnie obniżało wysokość roślin w porównaniu z obiektem standardowym

    Similar works