Składniki pokarmowe w ziarnie pszenżyta ozimego w zależności od zmianowania i technologii produkcji

Abstract

Triticale is a valuable feed grain with high nutritional value. The aim of the study was to determine the effect of varied percentages of cereals in sowing structure, under different technologies, on the content of nutrients in grains of three selected cultivars of winter triticale. Under monoculture, triticale grains contained more carbohydrates and crude fiber, while under 75% share of cereals in the sowing structure, more protein, fat and crude ash. Under intensive production technology, triticale grains contained more total protein and carbohydrates, while less crude fat. Ash and crude fiber contents did not depend on production technology. On average from the years of the study, grains of ‘Fredro’ and ‘Alekto’ cultivars contained a similar content of carbohydrates, while less of them was found in the grains of ‘Cerber’ cultivar, which simultaneously, had the highest content of crude ash. The crude fiber content in the grains was lower in ‘Cerber’ and ‘Fredro’ than in ‘Alekto’. Precipitation affected the concentration of carbohydrate and ash content in the grain of winter triticale. With lower total precipitation and higher average monthly temperature, higher contents of total protein, crude fat and crude fiber in the grains, were obtained.Pszenżyto jest cennym zbożem paszowym o wysokiej wartości odżywczej ziarna. Celem badań było określenie wpływu zróżnicowanego udziału zbóż w strukturze zasiewów, w warunkach różnej technologii, na zawartość składników pokarmowych w ziarnie wybranych trzech odmian pszenżyta ozimego. W warunkach monokultury zbożowej ziarno pszenżyta zawierało więcej węglowodanów i włókna surowego, natomiast przy 75-procentowym udziale zbóż w strukturze zasiewów – białka ogółem, tłuszczu i popiołu surowego. Przy intensywnej technologii produkcji stwierdzono w ziarnie pszenżyta więcej białka ogółem i węglowodanów, natomiast mniej tłuszczu surowego. Zawartość popiołu i włókna surowego nie zależała od technologii produkcji. Ziarno odmian ‘Fredro’ i ‘Alekto’ średnio z lat 2012/2013, 2014/2015 i 2015/2016 zawierało podobną ilość węglowodanów, mniej ich było w ziarnie odmiany ‘Cerber’, u której jednocześnie było najwięcej popiołu surowego. Zawartość włókna surowego w ziarnie była niższa u odmian ‘Cerber’ i ‘Fredro’ niż u odmiany ‘Alekto’. Opady wpłynęły na koncentrację zawartości węglowodanów i popiołu w ziarnie pszenżyta ozimego. Przy mniejszej sumie opadów i wyższej średniej temperaturze miesięcznej otrzymano wyższą zawartość białka ogólnego, tłuszczu surowego i włókna surowego w ziarnie