Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
Abstract
The study aimed at evaluating the influence of the intercrops and protective plant species on chemical properties of a light soil. The intercrops did not increase the acidity of the ploughing layer of the soil, manganese, and potassium contents. All analyzed intercrops, except white clover, increased the total carbon content in the soil. The concentration of nitrates was significantly higher in objects with red clover than in control, while all undersown crops increased the ammonia concentration in the soil. The white clover intercrop significantly elevated the phosphorus content in the soil as compared to objects with hop trefoil and white melilot as intercrops. The total carbon content was significantly lower under winter triticale than spring cereals, whereas it was lower under winter rye than oats. The lowest potassium concentration within the surface cultivation layer of the soil was determined on plots with winter rye, significantly higher – under oats and winter triticale, while the highest – under spring barley. The lowest magnesium content was found in the soil under oats, significantly higher – under winter rye and spring barley, whereas the highest – under winter triticale. The lowest level of N-NO3 was recorded directly before intercrop ploughing. The highest content of N-NO3 was recorded in spring, then it significantly decreased till the harvest. The amount of N-NH4 considerably increased since intercrop ploughing till the sowing of spring barley, then it decreased till the harvest. Badania miały na celu określenie wpływu wsiewek międzyplonowych oraz roślin ochronnych na właściwości chemiczne gleby lekkiej. Wsiewki międzyplonowe nie zwiększały odczynu warstwy ornej roli, zawartości magnezu oraz potasu. Wszystkie oceniane wsiewki poza nostrzykiem białym zwiększały zawartość węgla ogólnego w glebie. Zawartość azotu azotanowego była istotnie większa w obiektach z koniczyną czerwoną w odniesieniu do obiektu kontrolnego. Natomiast wszystkie wsiewki międzyplonowe zwiększały zawartość azotu amonowego w glebie. Wsiewka koniczyny białej istotnie zwiększała zawartość fosforu w glebie w porównaniu do obiektów z wsiewkami lucerny chmielowej i nostrzyka białego. Zawartość węgla ogólnego była istotnie mniejsza pod pszenżytem ozimym niż pod zbożami jarymi, pod żytem ozimym zaś było go istotnie mniej aniżeli pod owsem. Najmniejszą zawartość potasu w warstwie uprawnej gleby określono na poletkach, gdzie rosło żyto ozime, istotnie większą pod owsem i pszenżytem ozimym, a największą pod jęczmieniem jarym. Najmniejszą zawartość magnezu stwierdzono w glebie po owsie, istotnie większą po życie ozimym i jęczmieniu jarym, a największą po pszenżycie ozimym. Najmniej N-NO3 było bezpośrednio przed przyoraniem wsiewek. Wiosną określono największą zawartość N-NO3, następnie do żniw następowało istotne zmniejszanie się jego poziomu. Ilość N-NH4 istotnie wzrastała od przyorania wsiewek do wiosennego siewu następczego jęczmienia jarego, a potem zmniejszała się aż do zbioru jęczmienia jarego.  
