Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
Abstract
The characteristics of weeding in cereals were based on 68 phytosociological releves taken from ploughlands of traditional menagement.The main crops there were: rye, winter wheat, spring wheat, mixture of oat and barley, oat and triticale. Most of the records were taken from winter wheat (30). Cereal was the main crop of the area in Skierbieszowki Ladscape Park. 26 samples were taken from spring cereals and 42 samples from winter cereal. Segetal weeds communities of the winter cereals were richer than spring cereals when the number of species is considered, which is shown with an average number of weed species in one single sample: 20.3 species in winter cereals and 17.7 species in spring cereals. Weed coverage varied from 20% to 70% but only occasionally reached 70%. Cereals fields were not very weeded because of good fertiliza-tion and crop protection chemicals. Most of the weeds in spring and winter cereals were short-lived rather than perennial, which can be a result of progress rythm in arable crops. Spring cereals were less weeded than winter cereals. It can be noticed by covering coefficient which were 7.500 in spring cereals and 9.600 in winter cerealsPodstawę charakterystyki zachwaszczenia zbóż ozimych i jarych na glebach lesso-wych Skierbieszowskiego Parku Krajobrazowego stanowiło łącznie 68 zdjęć fitosocjologicznych wykonanych na polach uprawnych o tradycyjnych metodach gospodarowania, w następujących uprawach: żyto, pszenica ozima, pszenica jara, mieszanka (owies + jęczmień), owies oraz pszen-żyto. W zbożach jarych wykonano 26, a w zbożach ozimych – 42 zdjęcia fitosocjologiczne. Zbiorowiska chwastów segetalnych występujących w zasiewach zbóż ozimych na badanym terenie, były bogatsze pod względem składu gatunkowego aniżeli zbiorowiska towarzyszące zbożom jarym. Świadczy o tym średnia liczba gatunków chwastów przypadająca na 1 zdjęcie, która dla zbóż ozimych wynosiła ok. 20. Zarówno w zbożach jarych, jak i ozimych przeważały gatunki krótkotrwałe nad wieloletnimi, co ściśle związane jest z rytmiką rozwojową chwastów w uprawach rolniczych. Zboża jare były słabiej zachwaszczone niż zboża ozime. Spośród 92 gatunków chwastów odnotowanych w zbożach ozimych za dominujące i stanowiące największe zagrożenie dla tych upraw uznano gatunki osiągające najwyższe stopnie stałości i współczynniki pokrycia. Zaliczono do nich następujące taksony: Apera spica-venti, Matricaria maritima ssp. inodora, Centaurea cyanus, Vicia hirsuta, Elymus repens, Myosotis arvensis
