The analysis of dialectal communication from the Šariš dialects area reveals that belief in the existence and influence of witches and witchcraft was once prevalent and deeply rooted among the local population. This belief, comparable to contemporary beliefs in paranormal phenomena, represents a paranormal belief that historically helped individuals cope with unexpected events and provided a secondary control over challenging situations when primary control was unattainable. The paper identifies the common ground shared by paranormal beliefs in witches, conspiracy theories, and rumours. Detailed research into dialectal expressions aims to identify linguistic features that affirm the truthfulness and credibility of such beliefs. The paper also investigates how the argumentum ad populum fallacy and epistemic modality are employed to enhance the perceived credibility of information. Special emphasis is placed on the phenomenon of bewitchment and its linguistic articulation. In conclusion, paranormal beliefs about supernatural forces, such as witches and witchcraft, were once driven by strong extra-linguistic motivations and characterized by distinct linguistic forms in Šariš dialects, prefiguring contemporary manifestations of conspiracy theories and various forms of disinformation.Analiza dialektów szaryskich pokazuje, iż wśród miejscowej ludności występowała niegdyś powszechna i głęboko zakorzeniona wiara w istnienie czarownic i czarów oraz w ich wpływ na ludzi. Przekonania te można uznać za wiarę w zjawiska paranormalne, która pomagała w radzeniu sobie z nieprzewidywanymi zdarzeniami i zapewniała pewien stopień kontroli nad sytuacją, gdy pełna kontrola nie była możliwa. W artykule identyfikuje się płaszczyznę wierzeń, wspólną dla wiary w czarownice, teorie spiskowe i plotki. Dzięki szczegółowym badaniom wyrażeń dialektalnych można identyfikować cechy językowe potwierdzające prawdziwość takich przekonań. W artykule zwraca się także uwagę na to, w jaki sposób błąd argumentum ad populum i modalność epistemiczna zwiększają rzekomą wiarygodność informacji. Szczególny nacisk położono na zjawisko rzucania czarów i jego językowe przejawy. Paranormalne przekonania co do działania sił nadprzyrodzonych, takich jak czarownice i czary, były niegdyś wzmacniane poprzez silne motywacje pozajęzykowe, a w dialektach szaryskich charakteryzowały się odrębnymi formami językowymi, co można uznać za wcześniejszą formę współczesnych teorii spiskowych i różnych form dezinformacji
