Al-Sarakhsi was imprisoned in 1073 (466 hijri) and in 1087 (480 hijri) he was emancipated. During his 14 years in prison, there were 3 khans on the throne: Shamsulmulk II Nasr ibn İbrahim (1068-1079), Abu Shuja Khizir Khan (1079-1080) and Ahmad Khan (1081-1088). These three khans had conflicts with the fuqaha from time to time, even some of them had executed. And it is possible to guess that İmam al-Sarakhsi was one of these faqihs. In the Tabakat works, there are some news about the reason for the imprisonment of İmam al-Sarakhsi, that he was imprisoned because of “a word containing advise” to the ruler of the time. Al-Sarakhsi had mentioned his prison life, the difficulties of those days and the reason that brought him to prison in a total of 23 passages, including 19 passages of al-Mabsut, 1 passage of Usul al-Fiqh and 1 passage of Sharh al-Siyar al-Kabir. Serahsî, h.466/1073 yılında hapse girmiş ve h.480/1087 yılında da özgürlüğüne kavuşmuştur. Bu 14 sene içerisinde Şemsü’l-Mülk II Nasr b. İbrahim (1068-1079), Ebû Şûca Hızır Han (1079-1080) ve Ahmed Han (1081-1088) olmak üzere üç hakan tahta gelmiştir. Bu üç hakanın dönem dönem fukaha ile anlaşmazlıkları olmuş, hatta bazı fakihleri idam ettirene kadar varılmıştır. Imam Serahsî’nin de bu fakihler arasında yer aldığını tahmin etmek mümkün. Tabakât eserlerinde, İmam Serahsî’nin hapse atılmasının nedeni ile ilgili, dönemin emîrine, hakanına “nasihat içeren bir sözü” sarfetmiş olduğundan dolayı hapsedildiği haberi yer alır. Kendisi ise el-Mebsut’un 19 yerinde, Usulü’l-Fıkh’ın 1 yerinde, Şerhu Siyeri’l- Kebîr’in 1 yerinde olmak üzere toplam 23 pasajda, hapis hayatından, o günlerin zorluklarından ve hapse düşüren sebepten bahsetmiştir
