Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków
Abstract
Przekład arii operowych jako specyficzne zagadnienie przekładoznawstwa to pozycja, która powstała z potrzeby
wypełnienia swoistej luki, jaka istniała do tej pory w badaniach utworów wokalnych pod kątem translatologicznym.
Problematyka związków muzyki ze słowem na potrzeby translatologii nie została jeszcze szczegółowo zbadana. Ta
intensywnie rozwijająca się dziedzina obejmuje swoim zakresem przekładanie wszelkich tekstów, a co za tym idzie
również tekstów przeznaczonych do prezentacji śpiewem. Mimo iż opery wykonuje się obecnie w językach oryginalnych,
uważam, że podjęcie tego interdyscyplinarnego i niepodejmowanego dotąd w badaniach teoretycznych tematu jest ważne
zarówno dla translatologii, jak i dla praktyki operowej.
Przeprowadzone przeze mnie badania arii operowych dotyczą prozodycznych zależności występujących między tekstem
językowym a muzycznym. Za materiał badawczy posłużyły arie z oper kompozytorów niemieckojęzycznych, których wpływ
na rozwój opery nie był bez znaczenia. Przedmiotem analiz były opery: Orfeusz Christopha Willibalda Glucka,
Czarodziejski flet Wolfganga Amadeusza Mozarta, Wolny strzelec Carla Marii von Webera oraz dramat muzyczny Richarda
Wagnera Tannhäuser. Przedstawione w książce przykłady oznaczyłam następującymi skrótami: G (Gluck), M (Mozart), Wb
(Weber) oraz W (Wagner)
