This study examined the role of digital technologies in facilitating self-regulated language learning (SRL), with a focus on identifying effective strategies and their impact on learner autonomy and language proficiency. Following the PRISMA guidelines, the review synthesized findings from peer-reviewed studies published between 2010 and 2025, drawn from databases, including Web of Science, Scopus, ERIC, ProQuest, and Google Scholar. The analysis uncovered three key themes: (1) technology tools supporting SRL, (2) strategies for promoting learner autonomy, and (3) the impact of technology-enhanced SRL on language proficiency. Tools such as Mobile-Assisted Language Learning (MALL), Computer-Assisted Language Learning (CALL), and Learning Management Systems (LMS) have been found to provide interactive, adaptive, and collaborative environments that enhance Self-Regulated Learning (SRL). The findings revealed that digital technologies support autonomous learning and contribute to increased learner motivation and improved language performance. The study concludes with pedagogical implications, emphasizing the need for strategic integration of technology and learner training to optimize outcomes.این مقاله به بررسی نقش فناوریهای دیجیتال در تسهیل یادگیری زبان بهصورت خودتنظیم میپردازد و تمرکز آن بر شناسایی ابزارها، راهبردها، و تأثیر آنها بر خودمختاری زبانآموزان و مهارتهای زبانی آنان است. این مطالعه مرور نظاممند با پیروی از رهنمودهای PRISMA انجام شده و یافتههای مطالعات انجامشده بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، از پایگاههای مانند Web of Science، Scopus، ERIC، ProQuest و Google Scholar گردآوری و تحلیل گردیده است. تحلیل دادهها سه محور اصلی را نمایان ساخت: (۱) ابزارهای تکتالوژیکی در یادگیری خودتنظیم زبان، (۲) راهبردهایی برای تقویت خودمختاری زبانآموزان، و (۳) تأثیر یادگیری خودتنظیم با پشتیبانی تکنالوژی بر مهارتهای زبانی. ابزارهایی چون یادگیری زبان با کمک موبایل (MALL)، یادگیری زبان با کمک کمپیوتر (CALL)، و سیستمهای مدیریت یادگیری (LMS) محیطهای تعاملی، تطبیقی و مشارکتی را فراهم ساختهاند که به تقویت رفتارهای یادگیری خودتنظیم منجر میشوند. یافتهها نشان داد که تکنالوژیهای دیجیتال از یادگیری خودمختار پشتیبانی میکنند، و در افزایش انگیزه زبانآموزان و بهبود عملکرد زبانی آنان نقش دارند. این مطالعه در پایان پیامدهای آموزشی را بررسی کرده و بر لزوم ادغام راهبردمند تکنالوژی در آموزش زبان تأکید میورزد.این مقاله به بررسی نقش فناوریهای دیجیتال در تسهیل یادگیری زبان بهصورت خودتنظیم میپردازد و تمرکز آن بر شناسایی ابزارها، راهبردها، و تأثیر آنها بر خودمختاری زبانآموزان و مهارتهای زبانی آنان است. این مطالعه مرور نظاممند با پیروی از رهنمودهای PRISMA انجام شده و یافتههای مطالعات انجامشده بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، از پایگاههای مانند Web of Science، Scopus، ERIC، ProQuest و Google Scholar گردآوری و تحلیل گردیده است. تحلیل دادهها سه محور اصلی را نمایان ساخت: (۱) ابزارهای تکتالوژیکی در یادگیری خودتنظیم زبان، (۲) راهبردهایی برای تقویت خودمختاری زبانآموزان، و (۳) تأثیر یادگیری خودتنظیم با پشتیبانی تکنالوژی بر مهارتهای زبانی. ابزارهایی چون یادگیری زبان با کمک موبایل (MALL)، یادگیری زبان با کمک کمپیوتر (CALL)، و سیستمهای مدیریت یادگیری (LMS) محیطهای تعاملی، تطبیقی و مشارکتی را فراهم ساختهاند که به تقویت رفتارهای یادگیری خودتنظیم منجر میشوند. یافتهها نشان داد که تکنالوژیهای دیجیتال از یادگیری خودمختار پشتیبانی میکنند، و در افزایش انگیزه زبانآموزان و بهبود عملکرد زبانی آنان نقش دارند. این مطالعه در پایان پیامدهای آموزشی را بررسی کرده و بر لزوم ادغام راهبردمند تکنالوژی در آموزش زبان تأکید میورزد
