یکی از جنبههای مهم کنترل کیفیت اجسام، ارزیابی ویژگی های ظاهر اجسام است. ویژگیهای ظاهری اجسام که نقش بسیار مهمی در بیان کیفیت، زیبایی و چشمگیری محصول ایفا میکنند عمدتا به دو گروه مشخصه های رنگی و صفات هندسی تقسیم بندی می شوند. در کنار ویژگیهایی نظیر بافتار، وضوح تصویر، پوست پرتقالی و غیره، عامل براقیت از جمله مهمترین مشخصههای هندسی سطوح به شمار میآید که بر درک چشمی افراد از ظاهر اجسام بسیار موثر بوده است و موجب ادراک سطح با ظاهری درخشان و با تلائو میگردد. ارزیابی عامل براقیت در کنترل کیفیت محصولات صنایع مختلف نظیر نساجی، خودروسازی، چاپ، بستهبندی و غیره بسیار حائز اهمیت است. تحقیقات مختلفی جهت هم راستایی تعریف مفهوم براقیت به لحاظ دستگاهی و درک چشمی آن صورت گرفته که هدف نهایی آنها دستیابی به مدلهای توصیفی جهت کمی نمودن پدیده براقیت در تطابق با نتایج ارزیابی چشمی این مفهوم هستند. مقاله حاضر، ضمن توصیف و تعریف جنبههای مختلف ادراک براقیت و اهمیت آن در صنایع مختلف مروری بر تحقیقات صورت گرفته در حوزه روشهای مختلف ارزیابی و کمیسازی براقیت خواهد داش