In a time when wars emerge again with their devastating effects, both material and spiritual, there is an indispensable need to build a peace-making culture based on ecological conscience. After highlightening the transdisciplinary process of emergence and development of an ecological conscience through the prophetic insights of scientists, philosophers and theologians, the recent contributions of the Social Doctrine of the Church are summarized with their content of innovation and faith in both a peaceful human society and a sustainable planetary community. Suggestions for ecolinguistic developments and improvements in favor of ecological conscience and peace-bulding attitudes are both recognised and advanced as meaningful tools for positive “framing” in a communication society. Innovative conceptual terms, like natural capital, biosphere, noosphere, anthropocene, ecosystem services, sustainability, integral ecology, ecological spirituality and ecological conversion are recognised as typical eco-linguistic emergences arisen within a context of holistic framing of reality. They constitute the eco-linguistic cascade that has innovated the recent development of the social doctrine of the Church such as that expressed in the Encyclical Letters and in The World Days of Peace Messages for building a culture of peace based on ecological conscience. The Church’s contribution to the advancement of ecological conscience has been exemplary for providing human beings with the necessary spiritual energy to become “peace operators.”W czasach, gdy ponownie wybuchają wojny niosące ze sobą zniszczenie, zarówno w sferze materialnej, jak i duchowej, pojawia się potrzeba budowania kultury pokoju, opartej na sumieniu ekologicznym. Po podkreśleniu transdyscyplinarnego procesu powstawania i rozwoju świadomości ekologicznej poprzez prorocze spostrzeżenia naukowców, filozofów i teologów, autor podkreśla wkład Doktryny Społecznej Kościoła w rozwój pokojowego społeczeństwa ludzkiego, jak i w zrównoważonej społeczności planetarnej wskazując na treści dotyczące innowacji i wiary. Sugestie dotyczące rozwoju i ubogacania ekolingwistyki w kierunku rozwijania świadomości ekologicznej i postaw propokojowych są postrzegane jako istotne narzędzie pozytywnego “ramowania” w społeczeństwie komunikacyjnym. Innowacyjne terminy pojęciowe, takie jak kapitał naturalny, biosfera, noosfera, antropocen, usługi ekosystemowe, zrównoważony rozwój, ekologia integralna, duchowość ekologiczna i konwersja ekologiczna, są uznawane za typowe wytwory ekolingwistyki powstałe w kontekście holistycznego ujęcia rzeczywistości. Stanowią one kaskadę ekojęzykową, która tak niedawno wniosła innowacyjne zmiany w rozwój nauki społecznej Kościoła, takiej jak ta wyrażona w Encyklikach i Orędziach Światowych Dni Pokoju, mająca na celu budowanie kultury pokoju opartej na sumieniu ekologicznym. Wkład Kościoła w rozwój świadomości ekologicznej był wzorcowy, jeśli chodzi o zapewnienie ludziom energii duchowej niezbędnej do tego, aby mogli oni stać się “operatorami pokoju”
