Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Abstract
In the modern scientific areopagus, there is a debate about the methodological framework and limits of cognition of human being. The various sciences, especially those of empirical provenance, and especially the social sciences, pretend to take the place of philosophy and theology – sciences that, for centuries, have provided the most holistic and non-reductive view of the human being. In this article, we attempt a meta-analysis of various approaches to the study of the human being as a subject ofspirituality, along with a proposal for a methodological model that would enable the cooperation of various sciences in the study of human spirituality. This is a holistic, non-reductionist, “three-dimensional” (Frankl) and multi-level model.Na współczesnym areopagu naukowym toczy się dyskusja na temat metodologicznych ram oraz granic poznania bytu ludzkiego. Poszczególne nauki, szczególnie o proweniencji empirycznej, a zwłaszcza nauki społeczne, pretendują do zajęcia miejsca filozofii oraz teologii – naukom, które, przez wieki, zapewniały najbardziej holistyczne oraz nieredukcyjne ujęcie człowieka. W artykule podejmujemy próbę metaanalizy różnych podejść do badania człowieka jako podmiotu duchowości wraz z propozycją metodologicznego wzorca, który umożliwiłby współpracę różnych nauk w badaniu duchowości człowieka. Jest to model holistyczny, nieredukcjonistyczny, „trójwymiarowy” (Frankl) oraz wielopoziomowy
