Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Abstract
The situation of the Catholic Church in Poland is in influenced by numerous factors and conditions. Modern dynamics of the Church in Poland has its historical and socio-political determinants. in the past the Church served as a defender and protector of the nation. Nowadays, in Poland there exist two negative trends; the first one associated with the communist past and the other which results from consumerism and liberal lifestyle. However, a growing activisation of the society might be perceived as a positive factor. Sociological research based on self-declarations and the research on dominicantes and communicantes indicate a stable situation although more individualized and less institutionalized religiosity where Sunday participation in the Holy Mass is not obligatory and the canon of Catholic faith and moral principles are only partially received might be observed. ere is a slight but systematic decrease in priestly and monastic vocations. a positive phenomenon is a slight increase in the so-called participantes (8%) who constitute a core of church communities. Their activity, if rightly directed, might contribute to the transformation of parishes from the institutions of religious services into a postulated community of communities. However, the weakness of the Church in Poland is pastoral immobilism which focuses on maintaining the existing status quo of pastoral ministry (cf. EG 33). Na kondycję Kościoła katolickiego w Polsce ma wpływ wiele czynników i uwarunkowań. Współczesna dynamika Kościoła w Polsce ma swoje uwarunkowania historyczne oraz społeczno-polityczne. z przeszłości Kościół wyszedł jako obrońca i opiekun narodu. Współcześnie w Polsce stykają się dwa trendy negatywne: pierwszy związany z konsekwencjami komunizmu, drugi z konsumpcyjno-liberalnym stylem życia. do pozytywnych uwarunkowań można zaliczyć coraz większą aktywizację społeczeństwa. Badania socjologiczne oparte na autodeklaracjach oraz badania dominicantes i communicantes wskazują na stabilną sytuację, choć można zaobserwować przechylenie w kierunku bardziej zindywidualizowanej i jednocześnie mniej zinstytucjonalizowanej religijności, w której coniedzielne uczestnictwo w Mszy świętej nie jest obligatoryjne, a kanon wiary katolickiej i zasad moralności chrześcijańskiej nie muszą być przyjmowane w całości. Nie- znacznie, ale systematycznie spada liczba powołań kapłańskich i zakonnych. Pozytywnym zjawiskiem jest znaczny wzrost tzw. participantes (8%), którzy stanowią jądro wspólnot kościelnych. ich aktywność, odpowiednio ukierunkowana, może przyczynić się do skutecznej przemiany para i z instytucji usług religijnych w postulowaną wspólnotę wspólnot. Natomiast słabością Kościoła w Polsce jest immobilizm pastoralny, który skupia się na podtrzymywaniu utrwalonego status quo duszpasterstwa (por. EG 33)
