Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Abstract
The International Criminal Court was the result of decades of postwar pressure to establish a permanent tribunal with jurisdiction over the most heinous crimes against humanity. Despite the noble goals of its architects, the ICC has not been effective in prosecuting such crimes. The author argues that the reasons for the Court’s ineffectiveness were apparent from its inception due to the flawed view of the human person and society that is at the foundation of the Court. Using the insights of Catholic Social Doctrine, this article dissects the erroneous social anthropology, which is the basis for the Court’s design, and suggests possible correctives based on a correct understanding of the human person and human society.Międzynarodowy Trybunał Karny stanowi rezultat dziesięcioleci powojennej presji, aby ustanowić stały trybunał właściwy dla najbardziej odrażających zbrodni przeciwko ludzkości. Pomimo szlachetnych celów jego architektów, MTK nie był skuteczny w ściganiu takich przestępstw. Autor twierdzi, że przyczyny nieskuteczności Trybunału były oczywiste od jego powstania z powodu stanowiącego fundament Trybunału błędnego poglądu na osobę ludzką i społeczeństwo. Korzystając ze spostrzeżeń katolickiej doktryny społecznej, ten artykuł analizuje błędną antropologię społeczną, która jest podstawą projektu Trybunału, i sugeruje możliwe korekty oparte na prawidłowym rozumieniu osoby ludzkiej i społeczeństwa ludzkiego
