In India, before regaining the independence, many temples were founded to implement the ideas of Indian social and religious reformers who propagated the vision of reformed Hinduism. For these purpose efforts were also made to develop a new form of the national Hindu temple (Hindu Rashtra Mandir). This trend also includes temples known as Birla Mandir funded by successive generations of the Birla family. All of them function, as the authors of the paper claim, as forms of “cultural media” designed to build an uniform Indian identity based on the created ideal of āryadharma. In the article, on the example of the New Vishvanath Temple (Birla Mandir in Varanasi), the mechanisms of reinventing tradition used by the creators of the idea are shown.W Indiach, w okresie przed odzyskaniem niepodległości ufundowano wiele świątyń, które miały urzeczywistniać idee indyjskich reformatorów społecznych i religijnych propagujących wizje zreformowanego hinduizmu. Na jego potrzeby starano się także opracować nową formę świątyni „Hindu Rashtra Mandir”. W nurt ten wpisują się także świątynie określane mianem Birla Mandir fundowane przez kolejne pokolenia rodziny Birlów. Wszystkie one są – jak dowodzą autorki prezentacji – formami cultural media mającymi budować jednolitą hinduską tożsamość opierającą się o wykreowany ideał arja dharmy. W artykule, na przykładzie New Vishvanath Temple, ukazano mechanizmy retradycjonalizacji wykorzystane przez twórców idei.  
