İn-vitro aşılama, aksenik kültür koşullarında minyatür aşı kalemlerinin aşılanmasını kapsayan ve
diğer tekniklere nazaran uygulanan en son vejetatif çoğaltım tekniklerinden biridir. Bu yöntem, sürgün ucu
kültürü ve aşılamanın bazı sınırlayıcı özelliklerinin üstesinden gelmekle birlikte, her iki metodun
avantajlarını da bir arada bulundurmaktadır. İlk uygulandığı zamanlarda bazı meyve tür ve çeşitlerindeki
virüs ve benzeri endojen patojenlerin eradikasyonu için geliştirilen in-vitro aşılama, bitki gelişim ve
fizyolojisinin farklı alanlarında çeşitli odunsu bitki türlerinde hızla gelişmiştir. Bunlar birçok odunsu
türlerin olgun genotiplerinin klonal çoğaltımında bir ön koşul olarak fizyolojik rejuvenasyonu ve aşıda
uyuşmazlığı da kapsamaktadır. Sonuç olarak in-vitro aşılama, yoğun olarak kullanılan, diğer vejatatif
çoğaltım metodlarında bulunan olumsuzlukların üstesinden gelebilmek için daha çok düşünülmeyi ve
kullanılmayı hak eden bir tekniktir. Doku ve hücreler arasındaki genetik benzerlik ve farklılıkların ayrıntılı
incelenmesine imkân sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, 1970’li yıllarda turunçgillerde virüsten ari bitki
üretimi amacıyla başlayan in vitro aşılama çalışmalarının günümüze kadar nasıl bir süreçten geçtiğinin ve
özellikle meyve türlerinin de dâhil olduğu odunsu bitki türlerinde bitki ıslahı ve çoğaltımı amacıyla ne tür
çalışmaların yapıldığının ortaya konulması ve belli bir düzende sunulmasıdır.In vitro micrografting is a propagation technique, involving the grafting of relatively miniature
cuttings under axenic culture conditions and it is one of the recent developed propagation techniques
compared to other conventional vegetative propagation techniques. This method overcomes some of the
limitations of shoot tip culture and grafting, while it also keeps together the advantages of both methods.
Micrografting was applied for the eradication viruses and pathogens from some fruit species and cultivars
during the first application period, but later, the technique was further developed on various woody plant
species in different research areas of plant physiology and development. These includes physiological
rejuvenation and incompatibility grafting as a prerequisite for the clonally propagation of mature genotypes
of many woody species. Consequently, in vitro micrografting is used in large scale propagation and by
overcoming the disadvantages of other propagation technique. It also enables to examine in detail the
genetic similarities and differences between the tissues and cells. The aims of this study were (1) to review
how micrografting studies passed a process from 1970s until today, first started to obtain virus-free plants
from citrus; (2) to reveal what kind of work has been presented particularly on the plant breeding and
propagation of the woody plant species, including the type of fruit breeding and reproduction and (3) and to
present those studies in a specific order
