Bölgesel kalkınma problemi geçmişten günümüze gelen problemlerden biridir. Bu problemleri çözmek için birçok teori, araç geliştirilmiştir. İkinci Dünya savaşından önce kalkınma kavramına gerekli önemin verilmemesi bölgesel dengesizlikleri daha fazla artırmıştır. Küreselleşmenin artması, üretim süreçlerindeki değişimler ulusal planlamadan ziyade yerel planlamaların yapıldığı, sorunların yakından çözülmesini sağlayan politikalara yer verilmiştir. Kalkınmanın aslında milli gelirdeki büyümenin yanı sıra sosyal, kültürel, beşeri faktörlerin gelişimi ile mümkün olacağı anlaşılmıştır. Böylelikle her ülke kendi ekonomik ve coğrafik yapılarına bağlı olarak politikalar gerçekleştirmişlerdir. Ülkemizde bölgelerarası dengesizlikleri azaltmak için kullandığı çeşitli sosyoekonomik ölçütleri vardır. Bu ölçütlerden bazılarının 2020 TÜİK verileri kullanılarak yorum yapılmıştır.The problem of regional development is one of the problems from the past to the present. Many theories and tools have been developed to solve these problems. The lack of attention given to the concept of development before the Second World War further increased regional imbalances. Increasing globalization, changes in production processes, local planning rather than national planning, and policies that enable problems to be solved closely are included. It has been understood that development will be possible with the development of social, cultural and human factors as well as the growth in national income. Thus, each country has implemented policies depending on its own economic and geographical structures. In our country, there are various socioeconomic measures used to reduce interregional imbalances. Some of these criteria were interpreted using the 2020 TUIK data
