Karbon tetraklorür (CCl4) ile oluşturulan deneysel karaciğer hasarında nar (Punica granatum) ve üzüm (Vitis Vinifera) meyvelerinin koruyucu etkilerinin araştırılması
Giriş: Diyabetik hastaların tedaviye uyumu glisemik kontrolü etkileyerek akut
komplikasyonların oluşmasını engeller, kronik komplikasyonların oluşmasını
geciktirir. Bu araştırma Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarının tedaviye uyumlarını
etkileyen faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır.
Yöntem: Araştırma kesitsel tipte bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini MartHaziran
2011 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji
polikliniğine başvuran 400 hasta oluşturdu. Hastalara sosyodemografik özellikler ve
tedaviye uyumlarını etkileyebilecek sorulardan oluşan anket formu yüz yüze görüşme
tekniğiyle uygulandı. Veri tabanı oluşturulması ve analizlerde SPSS 11.0 paket
programı kullanıldı. İstatistiksel olarak yüzde, ki kare, student t testi, lojistik
regresyon yöntemleri kullanıldı.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 53.9±11,8 olup %67.8‘ini kadınlar
oluşturmuştur. Hastaların %53.2‘si okuryazar değildir. Ortalama hastalık süresi
9,1±6,6 dır. Hastaların %57.2‘sinde aile öyküsü bulunmaktadır. %77.2‘si diyabet
bakımını sürdürmede destek alamamaktadır. %47.5‘i diyabet eğitim proğramına
katılmamıştır. %72.0‘ının ek hastalığı bulunmakta, %78.5‘i fiziksel aktivite
yapmamakta, %82.0‘ı sigara içmektedir. Tedaviye uyumsuzluk oranı %42.8
bulunmuştur. Öğrenim durumu, diyabetle ilgili eğitim programına katılma durumu,
yaşadığı yer, sosyal güvence durumu ve hastalık süresinin tedaviye uyumu etkileyen
faktörler olduğu saptanmıştır. Ortaöğretim ve üzeri eğitim alanların tedaviye uyumu
okuryazar olmayanlara göre 2.52 (1.14–5.56) kat, il merkezinde yaşayanların
tedaviye uyumu köyde yaşayanlara göre 2.84 (1.09–7.35) kat fazla bulunmuştur.
Sonuç: Öğrenim durumu düşük olan hastaların diyabet eğitimi alma ve diyabet
bakımını sürdürmedeki sorunları tedaviye uyumu etkilemektedir. Hastalar okuryazar
hale getirilmeli, uygun eğitim yöntemleriyle eğitilme ve teşvikinin Temel Sağlık
Hizmetleri kapsamında birinci basamak sağlık hizmetlerine dahil edilmesi tedaviye
uyumu arttıracaktır.
Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Tedavi, Uyum, Etkileyen faktörler,
DiyarbakırIntroduction: Diabetic patients' adherence to the treatment prevents acute
complications and delays chronic complications by affecting glycemic control. This
study aims to examine the factors affecting treatment compliance in Type 2 diabetic
patients.
Method: The study is a cross-sectional study. 400 patients, who applied to the
outpatient clinic of Endocrinology of Dicle University Faculty of Medicine from
March to June 2011, formed the sample of the study. A questionnaire, with
questions about socio-demographic characteristics and factors that may affect
treatment compliance, was administered by face-to-face interview technique. SPSS
11.0 package program was used for database creation and analysis. Statistically
percent, chi-square, Student's t test, logistic regression methods were used.
Results: The mean age of patients was 53.9 ± 11.8% and 67.8% were female. 53.2%
of patients were not literate. The average disease duration is 9.1 ± 6.6. The positive
family history was 57.2%. 77.2% of patients do not receive support for diabetes care
maintaining. 47.5% of patients did not attend any diabetes education program. 72.0%
of patients had additional disease, 78.5% were physically inactive and 82.0% were
smokers. Non-compliance to treatment was 42.8%. Educational status, participation
to training program on diabetes status, place of residence, social security status and
duration of illness was found to be factors that affect adherence to treatment.
Adherence to treatment was found 2.52 (1.14 to 5.56) times higher in literate patients
than non-literate patients, 2.84 (1.09–7.35) times higher in city center residents than
village residents.
Conclusion: Problems of diabetes care education and diabetes care maintaining of
patients with low education status affects adherence to treatment. Patients should be
made literate and promotion of appropriate training methods and inclusion of these in
primary health care services within the scope of the Basic Health Services will
increase treatment compliance.
Keywords: Diabetes mellitus, treatment, adherence, affecting factors, Diyarbaki
