Problematika Oktobarske revolucije prisutna je časopisu Zenit od prvog broja do gašenja časopisa, i to na nekoliko ravni. Oktobarska revolucija u Zenitu javlja se kao tema, što se odnosi na rasprave kako o sovjetskoj avangardnoj umetnosti, tako i o društveno-političkim posledicama Revolucije, ali i kao simbol destrukcije stare civilizacije, kao jednog od fundamentalnih programskih načela zenitizma. U ovom radu analiziraju se strategije oblikovanja predstave i diskursa o Oktobarskoj revoluciji u časopisu Zenit. Najpre se rekonstruišu intertekstualne veze između tekstova koji govore o sovjetskoj umetničkoj avangardi i tekstova o političkoj avangardi Oktobarske revolucije, odnosno njihovo idejno i estetsko sadejstvo kao proizvod uredničke politike Ljubomira Micića. Zatim, drugi nivo analize odvija se kroz komparativno čitanje programskih načela zenitizma i ideja predstavnika sovjetske političke avangarde – Vladimira Iljiča Lenjina, Lava Davidoviča Trockog i Anatolija Vasiljeviča Lunačarskog. Cilj ovog rada jeste da ispita kako su figure revolucionarnih lidera i umetnika, te recepcija njihovih dela i tekstova u časopisu Zenit oblikovale zenitističko shvatanje istorijske uloge avangardne umetnosti kao nove umetnosti. Posebna pažnja u radu posvećuje se interpretaciji umetničke ideologije Zenita u kontekstu revolucionarnog marksizma, odnosno, raščlanjivanju implicitnih ambivalencija između umetničke individualnosti, s jedne strane, i avangarde i revolucije, kao kolektivnih događaja, s druge strane
