U ovom radu analiziraju se pripovedne strategije u romanima koji čine Napuljsku tetralogiju Elene Ferante. U analizi se služimo metodama feminističke naratologije. Feministička naratologija predstavlja sinkretički pristup koji nastoji da poveže strukturalizam i ginokritiku sa ciljem da se i politički i poetički aspekti teksta precizno istraže. Stoga je cilj ovog rada dvostruk. Najpre, želimo da istražimo vezu između formalnih odlika Napuljske tetralogije i tekstualne politike roda koja je posredno ili neposredno upisana u njih, polazeći od pretpostavke da se određeni emancipatorski stavovi i diskursi mogu čitati iz poetike romana i iz načina na koji autorka modifkuje određene žanrovske matrice i konvencije. Kako feministička naratologija nije jedini metod feminističke kritike kojim se koristimo u ovom radu, drugi cilj jeste da predstavimo odnos između različitih pristupa kao što su feministička naratologija, ginokritika i gineza, odnosno da na primeru Napuljske tetralogijepokažemo određene domete i ograničenja ovih pristupa
