Rad pruža pregled ključnih istorijskih i teorijskih promena u razumevanju medijski posredovane komunikacije, sa posebnim fokusom na uticaj neoliberalnih epistemoloških paradigmi. Analiza ispituje uokviravanje funkcije medija, proizvodnje znanja i društvenih procesa, kroz odnose između ideologije, tehnologije i komunikacije. Iz ugla kritičke teorije i modela paradigmatskih smena, razmatraju se agnotološke ideacije i prakse, odnosno, neoliberalne epistemičke politike kao aspekt savremenih komunikacijskih izazova s naglaskom na vezama teorije (ne)znanja, otklona od prosvetiteljstva i implicitnog nasleđa kibernetike. Posebna pažnja posvećena je ideološkomuokviravanju digitalnih tehnologija i promenama u medijskoj sferi, uključujući
transformaciju normativnih uloga informisanja, demokratije i javne sfere. Iz
preglednog karaktera istraživanja proističe slika o potrebi za reevaluacijom
nasleđenih modela tj. nov heuristički okvir za buduća istraživanja neoliberalne
medijatizacije i njenih teorijskih interpretacija. Fokus na epistemičkim
okvirima koji utiču na transformaciju normativnih uloga medija, modifikuje
osnov razumevanja načina na koji se komunikacijski procesi i njihova teorijska
osnova razvijaju u svetlu neoliberalnih društvenih i tehnoloških dinamik
