Σ’ αυτή τη συνέντευξη, η Bachmann διηγείται τις εμπειρίες της παιδικής της ηλικίας και της κατάρτισής της στη Ρυθμική Dalcroze. Περιγράφει τις πανεπιστημιακές της σπουδές στη Γενεύη, συμπεριλαμβανομένων των διαλέξεων του Jean Piaget, και το πώς άρχισε να ενδιαφέρεται για τη θεραπευτική χρήση της μεθόδου Dalcroze. Μεταξύ άλλων, η Bachmann μοιράζεται τις αναμνήσεις της από την εργασία της με κωφά παιδιά και τα όσα έμαθε από τη δασκάλα και μέντορά της Claire-Lise Dutoit. Η Bachmann μιλά επίσης για τις θεωρητικές και πρακτικές πτυχές της μεθόδου Dalcroze, αντλώντας αναφορές από την πολυετή εμπειρία της ως επαγγελματία και εκπαιδεύτριας δασκάλας. Τέλος, αναστοχάζεται σχετικά με τη θέση που κατέχει η πρακτική Dalcroze εντός των ευρωπαϊκών παραδόσεων της Ρυθμικής και της μουσικοθεραπείας. Αυτή η συνέντευξη θα έχει ενδιαφέρον όχι μόνο για εκείνους που θέλουν να κατανοήσουν τις προσεγγίσεις Dalcroze σχετικά με τη μουσικοτροπία της υγείας στην πράξη και τη θεωρία, αλλά και για τους ιστορικούς της μουσικής παιδαγωγικής και της μουσικοθεραπείας που επιθυμούν να συνδέσουν τους επαγγελματίες της μεθόδου Dalcroze με τους επαγγελματίες του χώρου της υγείας, ειδικά στη Γενεύη κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα.In this interview, Bachmann recounts experiences of her childhood and training in Dalcroze Eurhythmics. She describes her university studies in Geneva, including her lectures with Jean Piaget, and how she became interested in using the Dalcroze method therapeutically. Amongst others, Bachmann shares memories about working with deaf children and what she learnt from her teacher and mentor Claire-Lise Dutoit. Bachmann also discusses the theoretical and practical aspects of the Dalcroze method, drawing on many years’ experience as a practitioner and teacher trainer. Finally, she reflects on the place of Dalcroze practice within European traditions of Rhythmics/Eurhythmics and music therapy. This interview will be of interest not only to those wanting to understand Dalcrozian approaches to health musicking in practice and theory, but also to historians of music education and music therapy wishing to piece together the connections between Dalcroze practitioners and medical professionals, especially in Geneva during the second half of the twentieth century
