Hasło w "Słowniku metod, technik i form pracy socjalnej, opiekuńczej i terapeutycznej" ukazuje zastosowanie kół zainteresowań w pracy socjalnej.The entry in "The dictionary of methods, techniques and forms in the social, caring and therapeutic work" presents using the hobby groups (hobby clubs) in the social work

Tytko, Marek Mariusz

Jagiellonian Univeristy Repository

licznoœci wymierzania kary czy spo³eczny kontekst karania, np. obecnoœæinnych osób w czasie wymierzania kary czy dyskrecja, w istotny sposób decy-duj¹c o skutecznoœci systemu karania w odniesieniu do danej jednostki.Jakkolwiek rezultatem kary jest doœwiadczanie stanów napiêcia, silnegolêku, to jednak stosownie kary nie zmniejsza atrakcyjnoœci zagro¿onego kar¹czynu, o czym œwiadczy zjawisko recydywy u przestêpców.Zob. tak¿e: Behawioryzm.Opracowanie: Krystyna Wêgrzyn-Bia³og³owiczBibliografia:Bee H., Psychologia rozwoju cz³owieka, Poznañ 2004.Birch A., Malim T., Psychologia rozwojowa w zarysie. Od niemowlêctwa do doros³oœci, Warsza-wa 1997.Brzeziñska A.I., Psychologiczne portrety cz³owieka. Praktyczna psychologia rozwojowa, Gdañsk2005.Kozielecki J., Koncepcje psychologiczne cz³owieka, Warszawa 1996.Mietzel G., Wprowadzenie do psychologii, Gdañsk 1989.Ostaszewski P., Procesy warunkowania, [w:] Psychologia. Podrêcznik akademicki, red. J. Stre-lau, t. 2, Gdañsk 2000.Przetacznik-Gierowska M,, W³odarski Z., Psychologia wychowawcza, Warszawa 1998.Stoolmiller M., Synergistic interaction of child manageability problems and parent-disciplinetactics in predicting future growthbin externalizing behawior for boys, „Developmental Psy-chology” 2001, vol. 37(6).Tavris C., Wade C., Psychologia. Podejœcia oraz koncepcje, Poznañ 1999.Wojciszke B., Relacje interpersonalne, [w:] Psychologia. Podrêcznik akademicki, red. J. Strelau,t. 3, Gdañsk 2000.KO£A ZAINTERESOWAÑ JAKO FORMA PRACY SOCJALNEJ (ang. hobby groups,hobby clubs as a form of social work). Ko³a zainteresowañ to „forma nieobo-wi¹zkowych zajêæ pozalekcyjnych, których celem jest zg³êbianie wybranejdziedziny wiedzy lub ponadprzeciêtne opanowanie okreœlonej umiejêtnoœcipraktycznej. Ko³a zainteresowañ mog¹ skupiaæ uczestników maj¹cych ju¿okreœlone zainteresowania lub takich, u których pragnie siê wzbudziæ aktyw-noœæ poznawcz¹ w okreœlonej dziedzinie [...]. Ko³a zainteresowañ, jako zajê-cia podejmowane w czasie wolnym od zajêæ obowi¹zkowych, stanowi¹ jedn¹ze zorganizowanych form spêdzania wolnego czasu” (Encyklopedia pedago-giczna XXI wieku, t. 2, s. 667). Ko³a zainteresowañ jako forma pracy socjal-nej w oœwiatowych placówkach pozaszkolnych (domach kultury, œwietlicachœrodowiskowych, klubach osiedlowych, klubach sportowych, katolickich do-mach parafialnych itp.) stanowi¹ element samowychowania (autorealizacji,aktywizacji postawy cz³owieka wobec œwiata), umo¿liwiaj¹c rozwijanie indy-widualnych upodobañ osoby (uczestnika), dzieci, m³odzie¿y lub doros³ych.74Doœwiadczenia wyniesione ze specjalistycznych kó³ zainteresowañ dzia³a-j¹cych w szkole mog¹ byæ przeniesione na grunt pozaszkolny.Ko³o zainteresowañ musi byæ zorganizowane w ramach pracy socjalnejprzez dan¹ instytucjê posiadaj¹c¹ fachow¹ kadrê (pracuj¹c¹ odp³atnie lubna zasadach wolontariatu), przygotowan¹ metodycznie i organizacyjnie doprowadzenia okreœlonego typu zajêæ. Instytucja organizuj¹ca ko³o zaintere-sowañ powinna dysponowaæ lokalem oraz stosownymi urz¹dzeniami (przed-miotami) niezbêdnymi do prowadzenia danego typu zajêæ.Uczestnikami ko³a zainteresowañ mog¹ byæ osoby w ka¿dym wieku.Dzia³alnoœæ ko³a mo¿e byæ skoncentrowana wokó³ dowolnego, pozytywnegotematu czy dziedziny, mo¿e te¿ byæ podporz¹dkowana autorskiemu progra-mowi stworzonemu przez prowadz¹cego (instruktora, wychowawcê, lidera)lub uczestników zajêæ. Ko³a zainteresowañ nie s¹ zobligowane do realizacjiodgórnie narzuconych programów, maj¹ mo¿liwoœæ wyboru zakresu, metod,œrodków dzia³ania, w czym czêsto przejawia siê oddolna aktywnoœæ samoor-ganizuj¹cej siê spo³ecznoœci obywatelskiej, narodowej, religijnej w zakresiepracy socjalnej (wolontariat spo³eczny). „Program okreœlaj¹cy cele kszta³c¹cei wychowawcze, zadania uczestników powinien byæ elastyczny, tak by umo¿-liwia³ dokonywanie zmian terminów, tematów w zale¿noœci od rozwojuuczestników i zaproponowanych przez nich innowacji. Ko³a zainteresowañspe³ni¹ swoj¹ rolê, gdy bêd¹ w sposób sta³y i atrakcyjny podtrzymywaæ zain-teresowanie, bêd¹ wyzwalaæ wszechstronn¹ aktywnoœæ, rozbudzaæ nowed¹¿enia. Podstaw¹ tworzenia kó³ zainteresowañ powinno byæ sta³e rozpozna-wanie potrzeb, zainteresowañ, a nawet mód pojawiaj¹cych siê wœród dziecii m³odzie¿y [oraz doros³ych – M.M.T.]” (Encyklopedia pedagogiczna XXI wie-ku, t. 2, s. 668). Bogate metody pracy socjalnej, dydaktycznej, opiekuñczeji (re)socjalizacyjnej z dzieæmi, m³odzie¿¹ i doros³ymi s¹ opisane przezpedagogikê (naukê o wychowaniu dzieci), hebagogikê (naukê o wychowanium³odzie¿y) i andragogikê (naukê o wychowaniu doros³ych). Metody powinnybyæ zró¿nicowane, atrakcyjne, oferta zaœ bogata, powi¹zana z ¿yciem,lokaln¹ wspólnot¹ i jej potrzebami. Pedagogika czasu wolnego oferuje wieleró¿norodnych metod mo¿liwych do adaptacji w pozaszkolnych ko³ach zainte-resowañ.Bogactwo dostêpnych œrodków technicznych, s³u¿¹cych uatrakcyjnieniuposzczególnych typów zajêæ w ramach kó³ zainteresowañ, mo¿e byæ ograni-czone tylko ze wzglêdów finansowych, ale przy wielu typach zajêæ, w oparciuo istniej¹c¹ bazê instytucjonalno-techniczn¹, œrodki finansowe nie zawsze s¹warunkiem sine qua non (wolontariat w pracy socjalnej, filantropia w pracysocjalnej).W pracy socjalnej mo¿na wyró¿niæ: ko³a artystyczne (literackie, muzyczne,plastyczne, teatralne, filmowe, fotograficzne, rzemieœlnicze, np. tkackie czykoronkarskie, zwi¹zane z lokaln¹ tradycj¹ ludow¹), ko³a sportowe (ró¿norod-75ne dyscypliny sportowe – sporty indywidualne i zespo³owe), ko³a turystycz-ne, ko³a techniczne (modelarskie, komputerowe etc.), ko³a religijne (organi-zowane przy parafiach, czêsto jako tzw. diakonie, dotycz¹ce ró¿norodnychsfer ¿ycia parafialnego, np. schola muzyczna, m³odzie¿owy teatr parafialny,parafialny klub filmowy, parafialny salon literacki, parafialny salon artysty-czny, parafialny klub zainteresowañ okreœlon¹ tematyk¹, parafialny klubseniora, parafialny klub sportowy, parafialna szko³a biblijna, parafialnagrupa modlitewna – wszystkie pog³êbiaj¹ce ¿ycie duchowe uczestników i roz-wijaj¹ce ich specyficzne potrzeby oraz zdolnoœci). Swoistym rodzajem kó³zainteresowañ jest tak¿e terapia zajêciowa, koncentruj¹ca aktywnoœæ jejuczestników wokó³ okreœlonych dzia³añ (muzycznych, plastycznych). Uwra¿-liwianie m³odych ludzi na piêkno prowadzi w konsekwencji do dobra, dow³aœciwych postaw wobec innych (piêkno-i-dobro, grec. kalokagatía). Ko³azainteresowañ zwi¹zane ze sfer¹ wartoœci estetycznych (istniej¹cych w ra-mach harmonii œwiata przyrody i œwiata sztuki), mog¹ w konsekwencji pro-wadziæ cz³owieka ku dobru, sprawiæ, by stawa³ siê lepszy. Sfera pracy socjal-nej powinna uwzglêdniaæ wychowanie estetyczne i wychowanie przez sztukêjako elementy dzia³añ równie¿ z osobami wykluczonymi spo³ecznie.Opracowanie: Marek Mariusz TytkoBibliografia:Blackshaw T., Leisure, London–New York 2010.Brightbill C.K., Man and leisure. A Philosophy of recreation, New York 1962.„Czas ukoi nas?”. Jakoœæ ¿ycia i czas wolny we wspó³czesnym spo³eczeñstwie, red. W. Muszyñski,Toruñ 2008.Czas wolny. Przesz³oœæ – teraŸniejszoœæ – przysz³oœæ, red. J. Daszykowska, R. Pelczar, StalowaWola 2009.Jankowski D., Pedagogika kultury. Studia i koncepcje, Kraków 2006.Milian L., Socjologia czasu wolnego. Wiedza o czynnoœciach swobodnie wybieranych, Gdañsk2010.Pieper J., Leisure. The basis of culture, Indianapolis 1998.Priby³ H., Freizeit und Sonntagsruhe. Zur ethischen Relevanz der Freizeit unter besondererBerücksichtigung der Sonntagsruhe, Wien–Würzburg–Tarnów 2005.Winiarski M., Problemy wychowania w osiedlu mieszkaniowym. Studium z pedagogiki spo³ecz-nej, Warszawa 1974.Zaroñ E., Zaroñ J., Ko³a zainteresowañ, [w:] Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, red.T. Pilch, t. 2, Warszawa 2003.KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA (ang. interpersonal communication).Ludzie s¹ zdani na wzajemne komunikowanie siê ze sob¹. Dziêki temu kon-tynuuj¹ i zmieniaj¹ swoje stosunki interpersonalne, definiuj¹ swoj¹ sytuacjêspo³eczn¹, role i zadania. St¹d zainteresowanie komunikowaniem wielu dys-cyplin naukowych i ró¿ne sposoby jego definiowania.76

Hobby groups, hobby clubs as a form of social work

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Jagiellonian Univeristy Repository