توجه بیش از حد شیوهء "دستور- ترجمه " به متون ادبی و تأکید آن بر انتقال و
تعمیق مهارت های کتبی خواندن و نوشتن، به عنوان مهارت های اصلی در آموزش
زبان، به تدریج موجبات انتقاد نسبت به این شیوه را فراهم آورد. تحولات قرن بیستم
و تأثیر آن بر اهداف آموزش زبان، ضرورت شیوهء جدیدی که قابلیت انطباق با نیازهای به روز زبان آموزان و تأمین اهداف آموزشی آنان را داشته باشد، الزامی ساخته
بود. با استفاده از مطالعات آواشناسی، به عنران یکی از شاخه های زبان شناسی و اولویت مهارت های شفاهی شنیدن و صحبت کردن در آموزش زبان، شیوهء جدیدی
تحت عنوان شیوهء "یادگیری مستقیم " ابداع شد. از آنجا که این شیره تاکنون بیشتر در
بستر آموزش سنتی و در کلاس های حضوری مورد استفاده قرار گرفته است، در
تحقیق حاضر، قابلیت های شیوهء یادگیری مستقیم و چگونگی استفاده از آن، در دو
بستر سنتی و الکترونیکی، مورد بررسی قرار می گیرند