Przedmiotem namysłu w tym artykule jest analiza relacji pomiędzy projektem męskiego chrześcijaństwa a tradycyjną religijnością skojarzoną z sarmatyzmem. Podstawą analiz jest rozumienie sarmackiej męskości, opartej na etosie rycerskim. Przedstawiciele męskiego chrześcijaństwa odwołują się do wciąż istniejącego w dyskursie katolickim mitu Polski jako przedmurza chrześcijaństwa, który staje się częścią ich tożsamości
