Celem artykułu jest ukazanie relacji pomiędzy terrorystami i organizacjami terrorystycznymi a światem mediów. Analizie poddany zostanie aspekt historyczny wzajemnych relacji, a także dynamiczne zmiany zachodzące we wzajemnych stosunkach terrorystów ze współczesnymi organizacjami medialnymi. Autor poddaje także analizie przedsięwzięcie medialne uważane w Europie i Stanach Zjednoczonych za kluczowy przykład współpracy organizacji terrorystycznych z dziennikarzami – Al-Jazeera English. Autor przeanalizuje także wybrane, wewnętrzne kodeksy etyki dziennikarskiej, odnoszące się do przytaczanej problematyki. Podstawowy wniosek, jaki nasuwa się w wyniku analizy wzajemnych oddziaływań mediów i terrorystów, to dynamicznie zmieniająca się rola mediów w przedsięwzięciach terrorystycznych. Z jednej strony organizacje
terrorystyczne tworzą własne kanały informacyjne/propagandowe, czy szkoleniowe, z drugiej coraz częściej nie zależy im na pokazaniu tradycyjnych mediach swojej obecności, programu, czy żądań, a jedynie pozostawiają mediom funkcję sprawozdawczą. Przypadek stacji Al-Jazeera English (AJE) i innych stacji pokazuje, że mogą one być tak narzędziami jak i podmiotami tworzenia polityki informacyjnej w zależności od uwarunkowań politycznych, ekonomicznych czy kulturowych
