Strategie przeciwdziałania ryzyku systemowemu w sektorze ubezpieczeń

Abstract

Istotą polityki makroostrożnościowej jest identyfikacja ryzyka systemowego istniejącego na rynku finansowym. Pojęcie ryzyka systemowego upowszechniło się po globalnym kryzysie finansowym z lat 2007–2009, podczas którego upadek strategicznych instytucji finansowych doprowadził do znacznego rozprzestrzenienia się niestabilności na pozostałe instytucje oraz inne segmenty tego rynku. Choć w dużej mierze ryzyko systemowe dotyczy banków, a polityka makroostrożnościowa koncentruje się na nadzorowaniu rynku bankowego, to problem może dotyczyć również sektora ubezpieczeń. W artykule opisano problem ryzyka systemowego na rynku ubezpieczeń gospodarczych. Wpierwszej części wskazano sposoby definiowania ryzyka systemowego i jego definicje w aktach prawa. Kolejna część dotyczy ryzyka systemowego na rynku ubezpieczeń, jego źródeł i potencjalnych sposobów jego mitygacji. Wczęści trzeciej omówiono koncepcje podejścia do zagadnienia ryzyka systemowego na rynku ubezpieczeń i przedstawiono strategie proponowane przez organy nadzoru. Wpodsumowaniu przedstawiono próbę zreasumowania istniejących poglądów oraz postulaty dla rynku ubezpieczeń w przyszłości.</jats:p