پوشش های پلیمری با ایجاد یک سد فیزیکی و الکتریکی میان سطح سازه های فلزی و عوامل خورنده موجب حفاظت سازه های فلزی در برابر خوردگی می شوند. ویژگی سدگری فیزیکی و الکتریکی پوشش های پلیمری تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند ساختار شیمیایی و فیزیکی پیونده، شکل، اندازه و میزان رنگدانه مورد استفاده در پوشش، برهمکنش میان رنگدانه و زنجیرهای پلیمری پیونده و دما است. نظر به نقش آب در واکنش های خوردگی و فتوشیمیایی و نیز تاثیرات منفی آن بر استحکام چسبندگی و عایق کنندگی الکتریکی پوشش ها، در این مقاله سعی شده است عملکرد سدگری پوشش های پلیمری در برابر نفوذ و تراوایی آب، روش های ارزیابی و تاثیر ویژگی های پیونده و رنگدانه و دما بر این خاصیت مورد بررسی قرار گیرد