Fiscale autonomie en het beheersen van de overheidsuitgaven.

Abstract

In deze studie wordt aangetoond dat meer fiscale autonomie gepaard gaat met lagere globale overheidsuitgaven. Op basis van een steekproef van 30 landen voor de periode 1997-2008 wordt het effect van subnationale belastingsbevoegdheid op de evolutie van de globale overheidsuitgaven onderzocht. Sterkere fiscale autonomie op het lokale (gemeentelijke) niveau heeft een gunstig effect op de globale overheidsuitgaven. We vinden dit effect echter niet wanneer het gaat om meer fiscale autonomie op het niveau van de deelstaten (gewesten, gemeenschappen & provincies). Een hypothetische versterking van de lokale fiscale autonomie tot op het niveau zoals in Duitsland, zou een sanering van ruim 4 miljard euro in de globale overheidsuitgaven opleveren. Dit wordt verklaard door de economische theorie over fiscaal federalisme: Op het lokale niveau kunnen politici beter de lokale behoeften inschatten, er zijn minder informatieproblemen, er is minder fiscale illusie, de burgers staan dichter bij het beleid, lokale politici dienen meer verantwoording af te leggen en de concurrentie speelt meer tussen lokale besturen. Dit is minder het geval op het centrale niveau. De resultaten van deze studie suggereren dat meer fiscale autonomie op lokaal niveau een belangrijke bijdrage kan leveren aan de saneringsoperatie waarvoor vele Europese landen, waaronder België, staan.