Taha Toros Arşivi, Dosya No: 26-Peyami-İlhami Safa. Not: Gazetenin "Taş" köşesinde yayımlanmıştır

Altan, Çetin

Istanbul Sehir University Repository

............... ..........“ i?  h a z i r a n  ım
i PEY ANİ SAFA
BAŞLIKTAKİ bu i»im bundan iki buçuk yıl
çıktığı yerde çıkardı. Ve şimdi ben bu 
yazıyı vaktiyle onun da «turmuş olduğu odada, 
onun da çalışmış olduğu masada yazıyorum.
Her şey aklıma gelirdi, fakat bir gün Peyami 
Safaüın uzun yıllar işgal etmiş olduğu klişeye, 
onun da vaktiyle sıcaklığını İçmiş olan iskemle­
ye yaslanarak, kendisi için mersiye yazacağım 
hiç aklıma gelmezdi
Düşünce olarak değilse de, şahıs olarak se­
verdim Peyami Safa’yı. Bir tutamlık vücudu, 
geniş alnı ve kaim gözlükleriyle ayak ayak üs­
tüne atarak oturur, avucunun içinde uzunluğu­
na tuttuğu ağızlığıyla iki sayfayı iki cümle için­
de anlatıverirdi.
Gençliği, kırgınlıkları, bâzan her türlü ölçü 
ve müsamahayı aşarak, bir kaç sabit fikrin etra- 
fuıda denenip duran fikirleriyle, sanatçı mizacı, 
nı, hayatı boyunca boş yere düşünür hüviyetine 
sokmaya uğraşmıştı.
Yıllarca önce bir gün Ankara Palas’m bahçe, 
sinde karşılaşmıştık:
— Türkiye’de üç kişiden biri casustur, di­
yordu.
Sıkı bir tartışma geçmişti aramızda.
O Tercüman’a, ben Milliyet’e girdikten son­
ra da aramızda ufak tefek tartışmalar oldu. Ben 
teolojinin ilim olmadığuu yazmıştım; o, ilimdir 
diye dayatmıştı. Delil olarak felsefe sözlüklerin­
deki tarifleri gösteriyordu. Ben metafizik alana 
kayan konuların ilim olamayacağında ısrar edi­
yordum.
Bir akşam gene karşılaşmıştık:
— Çetin bey, denüşti, metafizik, ilmin tam 
kendisidir.
Bu tartışmadaki üslûp nezaketinden pek 
memnun kaldığım müşterek dostlarımızdan da­
ha sonra öğrenmiştim.
di; bir konuyu en kısa şekilde yazmasını bilen 
yazardı. Yazış tarzı, yazdıklarından çok çok da. 
ha hoşuma giderdi. Fıkracılıktaki bu ustalığını 
Türkiye için pek kolay olan bir yönde kullan­
masını isterdim. Zekâsı, bilgisi, sezgisi ve kale­
mindeki maharete rağmen konularını bu alatur­
ka kolaylıklardan nedense kurtarmaya gitmezdi.
Server Bedi hnzasiyle yazdığı romanların 
sayısı belki de dünya rekoruydu. Ye hele Doku­
zuncu Hariciye Koğuşu şaheseri, başka hiçbir 
şey yazmamış olsa dahi, ismini edebiyat tarihi­
nin baş köşesine büyük harflerle mıhlayacak öl­
çüdeydi.
Bu eseri yazmış bir yazarın, küçük politika
taktiklerinin üstüne çakamamasına bâzan çok 
şaşardım. Bütün bu çapaklı davranışlarını sanat, 
çı özündeki istikamelsiz çalkantılara verirdim.
Son defa, oğlunu kaybettiği zaman telefon 
etmiştim kendisine. Metanet göstermek isteme­
sine rağmen sesi titrekti:
— Teşekkür ederim, senin gönül adamı o ld u - . 
ğunu bilirim, demişti.
Yakın zamanlarda aynı konuları çok ayrı ayrı
açılardan işliyorduk. O savunduğu fikirlerin 
önüne, hemen mâhud kalkanını oturtuyordu. A . 
zıcık itiraz etsen, derhal polemiğe kayan ve aym 
kalkanın gürzüyle hücum etmesini seven bir 
tarafı vardı.
Dün sabah gazetelerde öldüğünü okuyunca 
içim burkuldu. Sevaplari.vle, günahlariyle Peya. 
mi Safa bir yazardı. Ve lıir zamanlar bu sütu­
nun «növbeti tasarrufu uhdesinde» bulunmuştu,
Peyami Salahtın e» kuvvetti tarafı kalemiy. Tanrı rahmet eylesin.
...............................v »u ııııııın ıı««ı»ıiw m ım iıH H w m m m m ıll ıu n ıııı ı ı ı iM im ıiM u ıu ı ın t t ı ı ım ıı ı ı ı ı ı ı ıu n ıı ı ı ı ı ı ım tn ıım ım ım ım m ıı» » ı* tl»|i||i|ill>i w ^
Taha Toros Arşivi


Peyami Safa

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository