مقدمه: مراقبتهای پزشکی و تغذیهای در بیماران مبتلا به دیابت از بروز و پیشرفت عوارض جلوگیری میکند. یافتههای متناقضی در زمینه تأثیر آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تأثیر آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد تغذیهای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد.
روشها: پژوهش حاضر یک مطالعه مداخلهای بود. تعداد 80 نفر از بیماران مراجعهکننده به مرکز بهداشتی درمانی ابوذر تهران انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامهای در دو بخش شامل اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه سنجش سازههای آگاهی، نگرش و عملکرد در مورد رفتارهای تغذیهای بود. اطلاعات به صورت پیش آزمون و پس آزمون با فاصله 3 ماه پس از مداخله جمعآوری شد. مداخله به صورت دو جلسه آموزشی بحث گروهی به مدت 30 دقیقه و به فاصله 2 هفته در نظر گرفته شد.
نتایج: بعد از اجرای برنامه آموزشی، آگاهی در هر دو گروه مورد و شاهد به طور معنیداری افزایش یافت. این مشاهده احتمالاً به علت اجرای برنامههای آموزشی روتین در آن مرکز بود. با این وجود افزایش معنیدار در نگرش و عملکرد تنها در گروه مورد دیده شد.
بحث و نتیجهگیری: باید با تدوین برنامه آموزشی مناسب در مراکز بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، همگام با افزایش آگاهی موجبات بهبود نگرش و عملکرد آنها را نیز فراهم کرد.
واژگان کلیدی: دیابت، تغذیه، برنامه آموزشی، آگاهی، نگرش، عملکر
