Tekst stanowi próbę porównania poetyckiego języka Józefa Czechowicza i
Czesława Miłosza w kontekście katastrofizmu. Tych dwu poetów łączy
wykorzystanie tzw. cichego katastrofizmu. Są wyrazicielami emocji całej
polskiej społeczności okresu międzywojnia. Teksty te są ekspresyjne, wręcz
afektywne – jednak nie niedelikatne, co stanowi o fenomenie ich twórczości
