Leng, Victoria

Portal de Revistas Científicas Complutenses

ISSN: 1138-9664Madrygal, 2015, 18  277-278
Tradución
Konstantinos Jatzopoulos: 
“Non busco o alleo”
Victoria Leng
Konstantinos Jatzopoulos nace en Agrinio (11/05/1868), na zona occidental grega de Etolia-
Acarnania, e morre nun barco cando está de viaxe familiar a Italia (xullo 1920) debido ao en-
velenamento por produtos alimenticios. Nace nunha familia adiñeirada como fillo primoxénito 
do matrimonio Ioanni Jatzopoulo e Teofania Staikou; despois del seguirían seis irmáns. Tras os 
seus estudos no colexio de Agrinio, trasládase 
a Mesologi para seguir estudando e aos cator-
ce anos comeza a estudar Dereito na Univer-
sidade de Atenas (1882-1888); porén, traballa 
pouco tempo como avogado, herda o pazo de 
seus avós e axiña se dedica á literatura. Na 
literatura grega é coñecido como novelista, 
tradutor, ensaísta, narrador, vangardista da 
demótica e socialista. Ao principio da sua ca-
rreira literaria moitas veces aparecía nas letras 
gregas co nome Petros  Vasilikos. A súa loita 
a favor da lingua demótica converteuno nun 
dos defensores e innovadores máis importan-
tes da lingua popular grega. Despois da guerra 
greco-turca de 1897, funda e dirixe a revista 
de literatura Tecni (1898-1899), convertida 
axiña nun referente importante pola súa con-
tribución á mellora da calidade da publicidade 
cultural e ao achegamento dos movementos 
vangardistas europeos ao pobo grego. Os co-
laboradores máis salientábeis da dita revista 
foran Kostis Palamas, Griparis, Nirvanas, 
Karkavitsas, Malakasis e Totokis; todos coñe-
cidos pola súa loita en favor do recoñecemen-
to da lingua demótica (popular) como lingua 
de uso oficial en Grecia. Durante súa estadía en Alemaña (1900-1901 e 1905-1914), asimila as 
ideas do socialismo e tenta transimitilas en Grecia; funda, tamén, en Berlín e Dresde a Irmandade 
da Demótica, onde participan gregos e alemáns intelectuais da época. Volta a Grecia xunto coa 
sua familia definitivamente en 1914 e permanece alí durante a Primeira Guerra Mundial. 
* Foto tirada de: http://digitalschool.minedu.gov.gr/.
Victoria Leng Konstantinos Jatzopoulos: “Non busco o alleo”
Madrygal, 2015, 18  277-278278
A obra de Jatzopoulos é pouco coñecida no estranxeiro, pese á súa grande importancia den-
tro do país. A súa produción literaria divídese entre a narrativa e a poesía. Nesta última segue 
o movemento do simbolismo, mentres que na narrativa usa imaxes da vida cotiá, e a súa fonte 
de inspiración é a realidade social do seu tempo. As súas principais obras neste xénero son O 
amor na aldea (1910), A torre de Acropótamo (1915), Superhome (1915), Taso en oscuridade e 
outros contos (1916), O outono (1917), e Annio e outros contos (1923), esta última editada tras a 
súa morte. Todas estas obras, salvo O outono, de carácter simbolista, baséanse nos principios de 
realismo e naturalismo, e con elas o autor procura ampliar as fronteiras limitadas do costumismo 
grego e encontrar saída ás súas preocupacións sociais, como, por exemplo, a situación da muller 
na sociedade grega. É por esta razón que é considerado o introdutor da novela social en Grecia.
Canto á súa faceta lírica, as súas coleccións poéticas máis recoñecidas son A canción do 
deserto e Elexía e Romances (1898), De xeito simple e As lendas da noite (1920); todas elas per-
tencentes ao movemento simbolista. O simbolismo grego baséase principalmente nos motivos da 
tristeza, do mar, das penas do pobo; neste sentido, non debemos esquecer que a última década de 
século XIX foi moi difícil para o país, debido á perda dos territorios na guerra dos Trinta Días de 
1897, alén da profunda crise política e económica. Jatzopoulos foi tamén tradutor, entre outras, 
das obras de Goethe, Gustaf Egerstam e do manifesto comunista de Marx e Engels á lingua de-
mótica. Como crítico literario é autor de diversos estudos sobre Palamas, Kristalli, Kampisi, así 
como outros estudos xerais como A psicoloxía do simbolismo ou Socialismo e Arte.
 O poema escollido para esta tradución, “Non busco o alleo”, encóntrase na escolma lírica 
Βραδινοί Θρύλοι (As lendas da noite, 1920), citada anteriormente. A súa natureza simbolista 
vincúlase ao movemento vangardista da época, da que Konstantinos Jatzpoulos, pertencente á 
Xeración dos 80 e á Escola Ateniense, se considera un dos seus introdutores no país heleno.
Δὲ γυρεύω ξένο
Δὲ γυρεύω ξένο, δὲ ρωτάω κρυφό,
δὲ γυρεύω χάρη.
Κάτι μοῦ ῾χουν πάρει μὲς ἀπ᾿ τὴ ψυχὴ
κάτι μοῦ ῾χουν πάρει.
Καὶ δὲν ἦταν οὔτε ξωτικιὰ
καὶ δὲν ἦταν χέρια
κι ἦταν ἕνα βράδυ πού ῾παιζαν θολὰ 
στὸ γιαλὸ τ᾿ ἀστέρια.                                    
Κι ἦρθε ἕνας ἀγέρας κι ἦρθ᾿ ἕνας βοριὰς    
σκοτάδι,  
—ὢ ἀδερφή, χαμένο κάποιο θησαυρὸ 
ποὺ θρηνοῦμ᾿ ὁμάδι. 
Μὲς στὸ κῦμα ἀνοίγει δρόμο μυστικὸ
δείχνει τὸ φεγγάρι. 
Κάτι μοῦ ῾χουν πάρει μὲς ἀπ᾿ τὴ ψυχή,
κάτι μοῦ ῾χουν πάρει.
Non busco o alleo
Non busco o alleo, non pregunto o segredo,
non procuro os favores.
Algo me quitaron dentro da alma,
algo me levaron.
E non foron nin os elfos,
tampouco as mans
e foi unha noite, cando brillaban
veladamente as estrelas na ribeira.
E veu o ar e veu o vento do norte,
e chegou a escuridade.
—Ai, irmá, perdeuse algún tesouro
e choramos xuntos por el.
Sobre as ondas ábrese un camiño oculto;
sinálao a lúa.
Algo me quitaron dentro da alma,
algo me roubaron.


Konstantinos Jatzopoulos: “Non busco o alleo”

http://revistas.ucm.es/index.php/MADR/article/download/51465/47741

Konstantinos Jatzopoulos: “Non busco o alleo”

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Portal de Revistas Científicas Complutenses