Villalta, Luísa

Portal de Revistas Científicas Complutenses

«Está o mar?», esa é a pergunta, a pergunta
dunha nena que vai armando na area do pensa-
mento as súas causas e consecuencias. «E non vai
estar». O mar vai e vén, pero sempre está, nunca
marcha. Ela sabe do mar pola pantalla incríbel de
todos os días, que tamén ten que casar coas cons-
tatacións informes do que lle contan ou ve ou cre
que ve. O avó é mariñeiro e non sabe como expli-
carse a si mesma e aos colegas da clase qué é exac-
tamente o que fan os mariñeiros para traer o peixe
no barco, para despois vendelo e que o cociñen na
casa e o resto que si, que xa se sabe. O avó é ma-
riñeiro e chama para Madrid, que ten moitas casas
sen mar, a non ser o que se ve por televisión. Esta
nena, coa súa nai, vive en Madrid porque o pai ta-
mén andaba no mar e alá quedou. Por iso a nena
non sabe exactamente como morreu seu pai, un día
que saíu traballar como os demais pais que collen
o coche, pero estes sempre, que ela saiba, volven
de noite.
«De que cor é o mar?», «Negro», respóndelle o
avó, para facela rabechar. «Non, que é azul, que o
vin na televisión», «Pero é que agora é de noite, e
de noite o mar é negro», «Ai si?». E un mar negro,
negro, ela nunca o vira, mais despois, fixándose,
era verdade, nunha película de espías corrían os
asasinos dun barco para o outro, de noite, e no fun-
do víase un plástico negro, brillante polas luces,
como un ceo do revés. A nena vai aprendendo e na
area do pensamento van tomando forma algunhas
verdades universais: o mar polo día é azul e pola
noite negro, engadindo o das luces, produto da súa
observación persoal. Na película, un dos asasinos
caíu pola borda dun barco e morreu. Non se atre-
veu a comentalo co avó por telefone, pero supuxo
que o pai tamén morreu caíndo ao mar pola noite,
así que tivo que cambiar a cor onde imaxinaba a
seu pai, azul, por unha especie de plástico negro,
con alfinetes brillantes polas luces.
«Cando me vas levar a ver o mar?», «Que mar
nen que mar. Anda, cala e estuda.» A nai andaba
sempre teimuda con algunhas cousas e, polo visto,
non quería volver onde o avó, nen marchar a nen-
gures, mesmo cando chegaba cansada do choio e
dicía pestes das rúas, do tráfico, do diñeiro, das
moitas casas e moita xente (sen mar) que era
Madrid. Hai cousas que lle derruban á nena algu-
nhas das formas que consideraba máis sólidas na
area do pensamento: as voltas que dá a xente
maior para tapar ou desfacer decisións, evidencias,
sentimentos. Como o mar na beira da praia bo-
rrando os nomes escritos. Tamén o viu nunha pelí-
cula.
«Que foi o que pasou? Por que está toda esa
xente aí?» A nena fica fronte ao televisor surpren-
dida do repentino interese da súa nai polo mar.
«Cala, anda, déixame escoitar». E cala. Na panta-
lla un rebumbio de xente daba explicacións nada
doadas de entender e, non sabía por que, dáballe
na espiña que o telefone ía soar dun momento para
o outro. 
Pero non soou. É a nai entón quen chama para
alá, para Muxía, e fala coa avoa, que o avó non es-
taba na casa. Entre o que fala a nai e as imaxes que
ve, un grande trasacordo derrúballe novamente os
xa estragados restos de moitas cousas na area do
pensamento. Segundo se ve na televisión, unha
grande desgraza tornou o azul do mar nun plástico
negro como de noite, pero en pleno día. E o seu
avó non está ao telefone para poder perguntar.
«Déixame falar co avó». «Que non, que o avó non
está, que foi ao mar cos demais para axudar coa
maré negra. Que pouco sentido, co temporal que
non se dá ido!»
Un plástico negro pero sen o brillo dos alfinetes
nocturnos, un plástico lento e noxento lambe as ro-
chas e a praia en pleno día. Daquela decídese e
pergúntalle á nai cando a ve colgar o auricular «E
se o mar se pon negro de día, tamén pode levar o
avó?» A nai non contesta e ponse a chorar baixiño,
como non querendo que a vexa. Entón a nena per-
gúntase quen lle fixo dano á nai, o mar ou ela per-
guntando. E pergúntase tamén se alguén vai que-
rer contestar a verdade algún día.
Madrygal, 2004, 7 171-171 171
A idade das perguntas
Luísa VILLALTA


A idade das perguntas

http://revistas.ucm.es/index.php/MADR/article/download/MADR0404110171A/33242

A idade das perguntas

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Portal de Revistas Científicas Complutenses