Taha Toros Arşivi, Dosya No: 91-Abidin Paşa, Abidin Dino, Dinolar, Dino Ailesi.



Not: Gazetenin "Pencere" köşesinde yayımlanmıştır

Selçuk, İlhan

Istanbul Sehir University Repository

27 ŞUBAT 2005 PAZAR
PENCERE
Abidin Dino'nun 
son jkıtaDL..
Bir köşe yazarına çok kitap gelir, tümünü oku­
mak olanaksız; ama, hepsine en azından bir göz 
atanm; romana öyküye hevesle eğilirim...
Ne var ki çoktan beri bu alanda umduğumu bu­
lamıyorum.
Dergilerde yakınmalar okuyorum, ‘edebiyat bi­
zi bıraktı’ diyorlar; bilmem ki biz mi edebiyatı bı­
raktık?..
Beni saran, şaşırtan, bağlayan bir kitaba çok­
tan beri rastlamamıştım...
Ancak Abidin Dino’nun son kitabı çarptı beni... 
Adı:
“Ölüm mü?
Ne buluş!”
(Sel Yayıncılık)
Abidin hastanelerde geçen ölüm yolculuğunu ya­
zıya dökmüş...
Hayatla ölümün kaynaşıp durulaşması; duygu- 
lann akıl kapsamında gözenekleşip yüreğe işleme­
si; en ağır hastalığın sanatçı yorumunda mizahi­
leşmesi; hastanelerde, ameliyat odalannda, kori- 
dolarda zamanın tiktaklannı sayarken Güzin’e dö­
nük aşkın romanını yazmak, ancak Abidin Dino’ya 
özgü bir edebiyat olabilirdi...
★
Ne diyor Abidin?..
“Ortalık karanlık. Pencerenin dışı mürekkep ma­
visi. ”
“Iğnesiz elimle biraz resim çizdim, iyi geldi. ” 
“Radyografi odası sanki uzay yolculanna göre 
donatılmış. Sırtüstü yatarken beni yıldızlara mı 
fırlatacaklar?"
“Kimi zaman bu hastalıktan kurtulmam bir iğ­
ne deliğinden geçmemden daha zor gibime ge­
liyor. ”
"ölüm birkaç kez elimden kurtuldu kaçtı, bo­
şuna saklanıyor, nasıl olsa onu yakalanm. Şunun 
şurasında ne kaldı ki!”
“Ortalık sessiz. Evde daha tedirgindim. Bura­
ya gelince hiçbir şey umurumda değil, Güzin'in 
eksikliğinden başka."
“Saat20’de haberler. Yugoslavya delirmiş. Ateş­
kes’i dinleyen yok, insanlar insanları sevmiyor, 
öldürme kolaylıkları. Her tarafta kan lekeleri. Şir­
ret çocuk oyunları, beşikten öldürme oyunları, 
ölüm kültürü. Bir de şaşıyoruz katillere. Ne de­
miş Shakespeare: Hepimiz katiliz. ”
“Yağmur yağmış, ortalık biraz karanlık. ” 
“Ellerim kurudu, bir çınar yaprağı misali." 
“ölümü sakın adam yerine koymayın, yoksa 
kendini b ir şey sanabilir. ”
“Doğduğum gün çoktan ölmüştüm, öldüğüm  
gün çoktan doğmuştum. ”
“Televizyondan gördüm, Lübnan’da bir cena­
zede ölünün yakınları göbek atıyordu. Ağlamak­
tan iyi."
“ölüm mü?
Ne buluş!"
★
Ne tuhaf çelişki!..
Abidin’in ölüm güncesinde edebiyatın tadını, 
yaşayan biri olarak damağımda duyumsadım...
Türkçenin güzelliğine kullanılan dilin sadeliğin­
de varmak bir mutluluk...
İnsan ilişkilerinin değeri Abidin Dino’nun vurgu­
ladığı gibi en yakınından başlayıp hastane emek­
çisine dek paylaşıldığı zaman ortak yazgımızın an­
lamı vurgulanıyor...
Ve kitaptan çıkan en iyi sonuç:
“ölümü sakın adam yerine koymayın!..” 
Adamlar, daha doğru deyişle insanlar ölür; ölüm 
adam olmadığı için ölmez.
îl
Taha Toros Arşivi


Abidin Dino'nun son kitabı...

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository